Hatırlarsanız, Lima’daki ilk günümüzde tarihi merkezi ve Barranco bölgesini gezmiş, ardından seyahatimize devam etmiştik. Bu yüzden, Lima gezilecek yerler listesinin olmazsa olmaz iki durağını son güne saklamıştık. Ancak son günümüzde Miraflores’i de keşfedince ne yazık ki müzeye gitmek için yeterli zamanımız kalmadı. Biz gidemesek de, okuduklarımızı ve öğrendiklerimizi belki siz gidersiniz diye burada paylaşmak istedim.

1. Huaca Pucllana: Lima'daki Antik Piramit

Piramit deyince aklına Mısır gelen, milyonlarca insandan biriyseniz buyrun ufuk açıcı bir bilgi; Lima’nın Miraflores bölgesinin merkezinde Huaca Pucllana isimli ve M.S. 200-700 yılları arasında Moche kültürü tarafından yapıldığı düşünülen bir piramit var.

İnka öncesi döneme tarihlenen Huaca Pucllana için, bugün şehir merkezinde kalmış, antik bir imza diyebiliriz. 25 metre yüksekliğindeki piramit, dini törenler ve kurban sunuları için tören alanı olarak kullanılmış. Dönemine uygun şekilde kerpiçten inşa edilmiş ve 7 katmandan oluşuyormuş.

Piramidi rehbersiz gezmek ne yazık ki mümkün değil. Bu sebeple rehberli turlara katılmanız gerekiyor ki beni biraz tanıyanlar buraya rezervasyon linki bırakacağımı bilir. İngilizce turlar, biz gittiğimizde saat başı düzenlenmekteydi. Salı ve perşembe günleri kapalı olan piramidin tur ücreti 15 soles. Bazen değişebilen ziyaret günlerini netleştirmek ve rezervasyon yapmak için aşağıdaki linke tıklayabilirsiniz;

Huaca Pucclana Online Bilet için Tıklayın;

Bu arada site İspanyolca, ancak google çeviri ile harikalar yaratabilirsiniz.

2. Museo Larco: Peru’nun Sanatsal Mirası

Lima’nın en ünlü müzesi Museo Larco, ününü büyük olmasına borçlu değil, çünkü büyük bir müze değil. 18.yy’dan kalma koloniyal bir konakta bulunan müzede bir kısmı İnka kültüründen kalan, bir kısmı ise çok daha eski dönemlere tarihlendirilen objeler sergileniyor.

Museo Larco, adını kurucusu Rafael Larco Hoyle’den almaktaymış. Rafael amcanın saplantılı tutkusu bugün müzede, bazıları M.Ö. 5000’e kadar tarihlenen çok çeşitli eşyaların sergilenmesini sağlamış. Bu eşyalar arasında, İspanyollar, Avrupa’ya götürmeyi unuttuğu için, La Casa de Papel dizisinde rol almaktan son anda kurtulan pek çok altın obje de var.

Altınların yanında müzenin ilgi çekici eser serilerinden bir diğeri de kuşkusuz seramik koleksiyonu.

M.S. 100-800 arasında bölgeye hakim olan Moche kültürü tarafından yapılan, Türk aile yapısına son derece zararlı, LGBTQPÇTKTK gibi niyetlerle hazırlanmış ikonların bulunduğu erotik galeri ise, ziyaretçilerin elektriğin henüz icat edilmediği dönemin alacakaranlık geceler hakkında fikir sahibi olmasını sağlıyor.

Şık bir bahçesi ve keyifli görünen bir de restoranı olan müze, giriş ücreti olarak 50 soles ödeyen ziyaretçilerini, haftanın her günü 09.00-19.00 arasında ağırlamakta.

Ben İspanyolcama güveniyorum, bileti online alayım kafam rahat etsin diyenler için;

Museo Larco Online Bilet için Tıklayın;

Yine Neredesin Instagram Hesabı

Artık Kamboçya’da kilolarım sebebiyle ata binmeme izin verilmeyen günler ile hesabımı kapatacağım zaman gelmişti…

1. Chuspiyoq

Burası Cusco şehir merkezine oldukça yakın bir kalıntı olmasına rağmen pek bilinen bir yer değil. Chuspiyoq, Quechua dilinde “çiçek açan” anlamına gelmekteymiş.

İnkalar tarafından ruhani törenler için kullanıldığı düşünülen alanı enteresan kılan şey ise dev kayanın şekli.

Bir inka siluetini andıran kayanın yanında rehberimiz tarafından öğrendik ki, Inkalar yolculuğa çıktıklarında yanlarına taşlar alırlarmış, bu gibi noktalara ulaştıklarında ise bir çeşit şükür belirtisi olarak taşları daha büyük kayaların üzerine bırakırlarmış.

Biz de bu ritüelden payımıza düşeni alarak sonraki durağımıza devam ettik.

2. Temple of Luna

Templo de la Luna (Ay Tapınağı), etrafı tarım arazileriyle çevrili ve Cusco’daki popüler kalıntılara göre nispeten küçük bir kalıntı. Tıpkı Cuspiyoq gibi buranın da ziyaretçi sayısı daha az.

Tapınağın kökeninin İnka öncesi döneme uzandığı düşünülmekteymiş. İnka inancında Ay (Mama Killa), kadınlığı, doğurganlığı ve zamanı temsil etmekteymiş ve İnkalar bölgeye hâkim olduktan sonra ise, şaşırmayacağımız üzere burayı kutsal bir alan olarak kabul edip kullanmaya devam etmişler.

Bunun yanında aynı zamanda Pachamama’ya, yani Toprak Ana’ya adanmış ritüellerin de burada yapılmış olabileceğine dair görüşler mevcutmuş. Keza, bazı araştırmacılar, mağara girişinin dişil bir sembolizm taşıdığını ve bunun da doğurganlıkla ilişkilendirildiğini belirtmekteymiş

Kayaların içine oyulmuş bu tapınağın içinde dolaşmak eskiden mümkün olsa da ne yazık ki zamanla yasaklanmış. Dolayısıyla biz de etrafında gezinip yukarıdan bir bakınmakla yetinmek zorunda kaldık ve akabinde otelimizin yolunu tuttuk.

Yine Neredesin Instagram Hesabı

Tekrar belirtmek isterim ki, bir tur acentesi ile Machu Picchu’ya gidip geri dönecekseniz zaten bu yazıya ihtiyacınız yok. Fakat bağımsız olarak geziyorsanız ya da tur acentalarının planları sizin için yeterli değilse aşağıya doğru kaydırmaya başlayabilirsiniz.

1)Machu Picchu Bileti Nasıl Alınır?

Machu Picchu, turistlerin ilgisinin üst düzeyde olduğu bir yer ve her parkur için sınırlı sayıda bilet satılıyor (parkurlara başka bir yazıda değineceğiz). Dolayısıyla ilk iş olarak tarihiniz belli olduğunda bilet almanız gerekiyor. Bilet almak için ziyaret etmeniz gereken resmi websitesi sadece;

https://tuboleto.cultura.pe/llaqta_machupicchu

Bu site dışında bilet alacağınız siteler dolandırıcıdır demiyorum ancak en iyi ihtimalle komisyon alarak satış yapan firmalara aittir diyorum.

Inka trail ya da bir acenta ile salkantay trek yapacaksanız zaten biletiniz size acenta tarafından alınacaktır. Yine de turu almadan önce muhakkak sorup emin olmakta fayda var.

2)Aguas Calientes’e Nasıl Gidilir?

Bu soruyu sorarken Cusco’da olduğunuz varsayımı üzerinden hareket edeceğim çünkü Cusco, Machu Picchu yolcuları için bir duraklama noktası görevi görüyor. Inka Traile katılmıyorsanız, mutlaka Aguas Calientes’e gelmeniz gerekiyor.

• Salkantay trek rotası üzerinden yürüyerek, Cusco’nun Mollepata veya Challacancha köyünden yürüyüşe başlarsınız. 4-5 günlük yürüyüş sonrası Aguas Calientes'e gelirsiniz. İlgimi çekmeyen bu seçenekte pek araştırma yapmadım. Zaman sorunu olmayan fakat para sorunu olan gezginler için ilgi çekici olabilir.

• Cusco’dan otobüs ile 2 saat uzaklıktaki Ollantaytambo’ya geçer oradan tren ile yaklaşık 2 saatte Aguas Calientes'e gelirsiniz. Bu en çok tercih edilen yöntem sanırım. Ollantaytambo’ya gitmek için Cusco’da herhangi bir acentaya uğrayabilirsiniz. Her gün bu yolu izleyen pek çok turist akın akın bu acentalar vasıtasıyla aynı yolculuğu yapıyor. Toplu taşıma ile gitmek zahmetli olabilir ancak imkansız değil.

  

• Cusco’dan otobüs ile 6-7 saatte Hidroelectrica'ya gelirsiniz. Sonra Hidroelectrica’dan Aguas Calientes'e giden tren rayları boyunca yaklaşık 3 saatlik kolay bir yürüyüş yaparsanız. Yürürken ezilmemeye dikkat edin. Ezilirseniz de gerekli uyarıyı yaptığım için bir suçluluk duymayacağımı bu noktada beyan ediyorum.

  

• Cusco’da San Pedro istasyonuna gider, oradan trenle Aguas Calientes’e gelirsiniz. Bu seçenek internette hakkında en az bilgi olanı fakat bence en zahmetsizi. 5 saat süren yolculuk aktarmasız olduğu için diğer seçeneklere göre oldukça rahat. Bu yöntemi zevk için tren istasyonunu gezerken farkettim.

  

Fiyatlar biletleri ne kadar önceden aldığınıza göre değiştiği için detaylandırma yapmıyorum. Tren biletleri için fiyatı değiştiren bir diğer seçenek ise “Expedition” ya da “Vistadome” seçeneği. Expedition normal vagonken, Vistadome cam tavanı sayesinde daha geniş bir panorama sunmakta. Biz fazla para ödememek adına birincisini seçtik. Bu arada hangi trene bilet alırsanız alın, trenin rötar yapması bir Peru klasiği. Biz, yolculuğumuzda yaklaşık 4 saat rötar yemiştik.

3)Aguas Calientes’den Machu Picchu’ya Nasıl Gidilir?

İlk 2 adımdan alnınızın akıyla çıktıysanız artık son adıma geldiniz demektir. Bu adımda Machu Picchu’ya nasıl gideceğimizi konuşacağız. 2 basit seçenek söz konusu;

• Machu Picchu’ya Yürümek; 2040 metre rakımlı Aguas Calientes’den 2430 metre yükseklikteki Machu Picchu’ya yürürken ne kadar zorlanacağınız hem fiziğinizle hem de matematiğinizle orantılı olarak değişiyor. Yaklaşık 2 saat süren yol boyunca pek çok kez otobüs yolunu kesecek şekilde basamak çıkacaksınız. En büyük avantajı ise otobüs bileti parasının cebinizde kalacak olması. Ancak Machu Picchu içinde de yürüyeceğinizi unutmayın ve planınızı buna göre yapın.

  

• Otobüs; “Bütün gezegende, fiyatını en çok haketmeyen otobüs güzergahı hangisidir?” sorusunun cevabına hoş geldiniz. 10 dakikadan az süren bu yolculuk için tek yönde ödemeniz gereken ücret 12 dolar.

  

  Ödemeyi dolar ya da sol olarak yapabilirsiniz. Doldur boşalt olarak, zamansız çalışan otobüs için özellikle sabahları yaklaşık 1 saat sıra beklemek çok normal karşılanıyor.

  
  

  Yine Neredesin Instagram Hesabı

Sabah 9 itibariyle otelimizden alınmayı beklerken, araç gecikince organizatör firmayla konuşmaya karar verdik ve bizi unuttuklarını öğrendik. Neyse ki tura gönderdikleri taksiyle başladık ve böylelikle bir şey kaybetmemiş olduk.

Tur boyunca izlediğimiz rota aşağıda.

Kişi başı 15 USD karşılığında yukarıdaki rotayı takip eden yarım günlük tura katılmış olsak da benzer rotasyonu 70 USD bandında fiyata özel taksi tutarak da gerçekleştirebilirsiniz.

1. Tipón

Yaklaşık 45 dakikalık yolculuğumuz sonrasında ilk durağımız olan Tipon’daki arkeolojik bölgenin Pachacuti veya Yupanqui’nin sarayının kalıntıları olduğu düşünülüyormuş.

Alanın en belirgin özelliği oluşturulan tarım terasları ve teraslar arasına yapılan sulama sistemleri.

Kaynaktan çıkan suyun kanallar aracılığı ile ziyan edilmeden eğimli teraslar arasında transfer edilmesini sağlayan ve toprağı her zaman nemli tutabilen bu sistem İnkaların mühendislik bilgisinin ne denli ileri olduğunun bir kanıtı olarak kabul edilmekte.

İlginç olan nokta ise bütün terasları besleyen suyun son derece zayıf bir kaynaktan çıkıyor olması. Ancak kurulan sistem üzerinde, kanalların genişleyip daralması suya istenilen debiyi kazandırmış.

Bu arada hem yaz hem kış bölgenin hiçbir zaman susuz kalmamasının yanında hiçbir zaman sel altında kalmaması da hayranlık uyandırıcı. Selden korunmak içinse yine sadece ihtiyaç halinde kullanılan ve sulama kanallarında taşkını önleyen ikincil kanallar kullanılmış.

Terasların ortasında sadece kralın yıkandığı bu sebeple uhrevi bir temizliğin de atfedildiği bir çeşme bulunmakta.

Terasları heyelan riskinden korumak için kullanılan taşlar ise civar dağlardaki kayalardan kesilerek elde edilmiş

Dev basamakları andıran terasların her birinde farklı ürünlerin yetiştirilmiş olması ise İnkaların tarım bilgisinin de mühendislik yeteneklerinden geri kalmadığını gösteriyor.

Doğa ile barışık bu dizayna hayran hayran gezinirken, akan suyun sesinin gezimizin fon müziği olması ise ayrı bir keyif verdi.

Ziyaret için Cusco Boleto Turistico geçerli.

Yemeğe Asla Hayır Diyemeyenler İçin

Tipon’dan Pikillacta’ya ilerlerken yolunuz üzerinde kalacak olan Ermita Fırını, bölgede çok ünlü olan Panificadora adındaki ekmeği tadabileceğiniz en iyi yerlerden biri. Odun ateşinde pişirilen Panificadora, çikolatalı ve normal hamurun harmanlanmasıyla hazırlanıyor. Şekerli bir yapısı olmayan ekmek kötü olmasa da neden bu kadar popüler olduğu sorusuna bizim damağımızda cevap bulamadı.

2. Pikillacta: Wari İmparatorluğu'nun Gizemli Şehri

Tipon’a yaklaşık 20 dakika uzaklıkta olan, İnka öncesi Wari Medeniyeti’nden kalan ve M.S. 600-1000 yıllarına tarihlenen Pikillacta dev bir arkeolojik alan. Bu büyük alan yer yer 7 metreye kadar çıkan yükseklikte duvarlar ile çevrili ve bu duvarların oluşturduğu koridorlar barındırıyor.

Rehberimizden aldığımız magazin efsanesine göre şehirde suyun olmaması sebebiyle, prenses şehre su getiren kişi ile evleneceğini söylemiş. Bunun üzerine karşı dağdan su getiren amca ile sözünde durup evlenmiş. Ancak susuzluğunu gideren prensesin daha sonra gönlü başkasına kayınca onun ile de evlenmiş. Hikayeden çıkan sonuç ise net; birine evlenme teklif edecekseniz önce aç ve susuz olmadığından emin olun.

Cusco’da görmeye alışık olduğumuz İnka inşaat tekniklerinden farklı olarak yapılar düzenli kenarları olan dikdörtgen taşlar ve harç kullanılarak yapılmış. Wari Medeniyeti’nin inşa ettiği bu şehir, İnkaların eline geçmesiyle Avrupa’da ve Asya’da alışık olduğumuz gibi yakılıp yıkılmamış. İnkalar şehri aynı şekilde kullanmaya devam etmiş hatta şehri geliştirmekten de geri durmamış.

Restorasyon çalışmalarının sürekli devam ettiği antik kenti ziyaret için Cusco Boleto Turistico kullanabilirsiniz.

3. Rumicolca: İnka'nın Anıtsal Geçidi ve Wari Mirası

Pikillacta'nın arabayla yaklaşık 5 dakika uzağında yer alan Rumicolca, devasa bir kapı görünümünde ve yapımına dair çeşitli rivayetler söz konusuymuş. Bunlardan biri ise Warilerin dev bir su kemeri şeklinde yaptıkları inşaatın İnkalar Dönemi’nde Cusco’ya giriş kapısı olarak tekrar dizayn edildiği. Bir tür gümrük kapısı görevi gördüğü de yine söylentiler arasında.

Mimari açıdan hem Warilerin düzgün kesilmiş taş işçiliğini hem de İnkaların çokgen köşeli taşların kullanımını birlikte bünyesinde bulundurması yukarıda bahsettiğim teoriyi güçlendirir nitelikte sayılıyor.

4. San Pedro Apóstol de Andahuaylillas -"Andlar'ın Sistine Şapeli"

“Andlar'ın Sistine Şapeli” olarak nam salmış San Pedro Apostol Kilisesi ve tabi kilisenin içinde bulunduğu küçük Andahuaylillas Köyü bölgenin önemli ziyaret noktalarından biri haline gelmiş. Köyde kiliseden başka ufak bir çarşı ve bölgenin tarım ürünleriyle birlikte civarda bulunan kalıntıların imitasyonlarının sergilendiği ufak bir de müze bulunuyor.

Kiliseye geri dönecek olursak; 17.yy’da inşa edilen yapı mütevazi dış görünümünden bütünüyle farklı olarak içeri girildiğinde barok etkisiyle yapılmış detaylı süslemeler barındırdığını gitmeden dersime çalışırken öğrenmiştim.

Kiliseye girdiğimde ise beklediğimden çok daha etkileyici bir yapı buldum. Altın ve gümüşün bol miktarda kullanıldığı duvarlarda pek çok dini efsane resmedilirken hiç yazı kullanılmamış. Rehberimizin söylediğine göre bunun sebebi bölge halkının okuma yazma bilmiyor olmasıymış. İçeride Peru tarihi için önemli olan ve aziz ilan edilen kişilerin heykelleri de mevcut ki bunlardan biri de, hristiyan olunca Cristobal adını alan inka veliahtı Paulu İnka’ya ait. Paulu İnka hakkında daha fazla bilgi için;

Ahşap oymaları ve altın varaklı sunaklar ile tablolarla süslenmiş kilisenin tavanındaki freskler, hristiyan ikonografisinin bölge motifleri ile sentezlenmesinin güzel örnekleri olarak ön plana çıkıyor. Gördüklerimi ne kadar anlatmaya çalışsam da, kilisede fotoğraf çekimi yasak olduğu için ne yazık ki içerisi sizin için gizemini korumaya devam edecek…

Ayrıca dünyanın bir ucunda yaklaşık 450 yaşında bir kilisede evlenmek isterseniz, 3500 sol karşılığında bu hizmetten de faydalanabiliyormuşsunuz. 3500 solun yaklaşık 1000 dolara tekabül ettiği bilgisini verip, köyde imam nikahı için bazı teknik sorunlarla karşılaşmanızın mümkün olduğunu da belirterek yazımı sonlandırıyorum.

Yine Neredesin Instagram Hesabı

1. Chinchero

Chinchero Kutsal Vadi’nin giriş kapılarından biri sayılıyor. 3762 metre yüksekliğe kurulan İnka Köyü, yeşil tarlaralarıyla ziyaretçilerine görsel bir zevk sunuyor.

Chinchero'daki bulunan ve günümüz ulaşan yapıların , Pachacuti'nin oğlu olan Tupac Yupanqui'ye ait sayfiye yeri ve kaplıcası olduğu düşünülmekteymiş. başka örneklerde olduğu gibi burada da tarım terasları önemli bir yer tutmakta.

Chinchero’nun merkezinde bulunan kolonyal dönemden kalma bir kilise, ise üzerinde yükseldiği İnka duvarları sayesinde bize daha önce gördüğümüz örneklerde olduğu gibi zamanın iki kültürü birbiriyle nasıl birleştirdiğini gösteriyor.

Chinchero’yu asıl önemli kılan şey ise geleneksel dokuma geleneğinin halk tarafından hala canlı tutuluyor olması. İnkalardan kalan tekniklerle işlenen ve boyanan yünler dokuma yapan kadınların ellerinde yeniden hayat buluyor. Boya kaynağı olarak ise, çeşitli minerallerle renklenen toprak, mısır çeşitleri gibi tarım ürünleri ve doğadaki bazı parazitler kullanılıyor. Turun bir parçası olarak biz de yerel bir ailenin yaptığı dokuma çalışmalarına tanıklık ettik.

Fakat söylemeleyim ki Anadolu’daki dokuma kültürü hakkında iyi kötü fikir sahibiyseniz burada bir Amerikalı veya Avrupalı’nın bulduğu otantik havayı bulamayacaksınız ya da onlar kadar hayranlık ve şaşkınlık yaşamayacaksınız. Köyün pazar yerinde bu dokuma ürünleri başta olmak üzere pek çok yerel ürüne satılıyor.

Chinchero’da Boleto Turistico geçerli..

2. Maras Salt Mines: Beyaz Terasların Büyüsü

Maras’ı özel kılan unsur sahip olduğu tuz madenleri. Kullanımı inka döneminden de eskiye dayandığı düşünülen Maras Tuz Madenleri, yine insan elinin doğa ile uyum sağladığında ne kadar etkileyici şeyler yapabileceğinin bir göstergesi.

Yamaçlara yayılan ve küçük havuzları andıran binlerce örnekten oluşan teraslar, dağın içinden çıkan tuzlu suyun havuzlarda buharlaşırken ardında bıraktığı tuzları insanlara hediye ediyor. Suyun neden tuzlu olduğunun sebebi ise tam olarak saptanmış değil. Keza suyun direkt kaynağından tuzlu mu çıktığı yoksa yer altındaki bir tuz madenini yıkayarak mı geldiği sorusunun cevabı verilememiş.

7 ay süren kuru sezonda tuz üretimi devam ederken, 5 aylık yağmur sezonunda terasları su bastığı için üretime ara veriliyormuş.

Hala geleneksel yöntemlerle yerel halk tarafından işletilen havuzlar bölgedeki ailelere aitmiş. İçeriğindeki minerallerde görülen farklılaşma sebebiyle değişik renklerde hasat edilen tuzlar tüketimin yanında satış için de değerlendirilmekte.

Tuzların içinde yürümeye izin verilmese de, ziyaret noktasından gördüğünüz manzara bile yeterince iyi.

Maras Tuz Madenleri için Boleto Turistico geçerli değil ve giriş 15 Soles.

3. Moray: İnka Tarım Deney Merkezi

Moray, Maras’a kısa mesafede bulunan sıradaki durağımız. İnkaların tarım konusunda ne kadar yetkili abiler olduğunun en büyük kanıtlarından biri olarak kabul ediliyor. Kademeli olarak alçalan, çok büyük dairesel teraslardan oluşan alanda, her bir teras seviyesinde farklı bir mikro iklim oluştuğu için en alt terasla en üst arasında ciddi bir sıcaklık ve nem farkı var. Bu sıcaklık farkının 5 dereceye kadar ulaştığı söylenmekte ve en alt teras daha sıcak kalıyormuş. Terasların Pachaquti zamanından kaldığı düşünülüyor.

Bu sistem ile Inkalar normalde bu coğrafyada yetişmeyecek tarım ürünlerini farklı teraslarda test ederek yetiştirmeyi başarabilmişler. Yapılan deneysel çalışmaların sonunda ise kinoa, mısır, patates gibi farklı tarım ürünlerinin aynı alanda, en üstten 30 metre derinliğe kadar ulaşan farklı teraslarda yetiştirilebilmesine imkan tanımışlar. Tabi bu terasların aynı zamanda gayet profesyonel bir şekilde sulama sistemleriyle beslendiğini ve hiç bir terası da su basmasdığını da eklemeliyim. Burayı bir çeşit laboratuvar olarak kullanıp, yaptıkları deneysel çalışmalar neticesinde başka bölgelerde uygun tarım teknikleri kullanmışlar.

Dolayısıyla Cusco’da tarım demek Moray demek, Moray demek tarım demek arkadaşlar.

Moray’da da Boleto Turistico geçerli.

4. Ollantaytambo: Canlı İnka Kasabası ve Kraliçenin Hatırası

Urubamba’daki öğle yemeğimiz sonrasında geldiğimiz Ollantaytambo, İnka İmparatorluğu’nun son direniş noktalarından biriymiş. İnkalar İspanyolları sadece burada yenebilmeyi başarmış. Cusco kuşatma altındayken lider Manco Inca(ki kendisi önce İspanyollarla birlikte kardeşine karşı savaşıp daha sonra taraf değiştirecekti) buraya kaçarak bir karargah kurmuş. 1536 yılında saldırı düzenleyen İspanyolları, taş ve mızrak kullanıp ve sel sularını yönlendirerek yenmeyi başarmış.

Bu başarıda, inka yapılarının tepelerde stratejik bir şekilde konumlanmış olmasının da etkisi varmış.

Kasabayı İspanyollara karşı savunan Manco Inca’nın eşi ve aynı zamanda kız kardeşi olan Cura Occlo’nun heykeli de kasaba o günlerin anısını yaşatmaya devam ediyor Cura Occlo’nun başına gelenler ise ayrı bir yazının hikayesi olacak cinsten.

Taş döşeli dar sokakların adeta labirentler oluşturduğu ve duvarlarla çevrili bu kasabada hayat İnka şehir planlamasına uygun olarak devam etmekte. Öyle ki İnka döneminden kalan kasabanın orjinal giriş kapısı olan Punku Punku bile hala ayakta. Özellikle kasabanın, Qosqo Ayllu denilen kısmı yaşayan bir inka kasabası olarak bizi tarihte yolculuğa çıkardı.

Kasabaya tepeden bekçilik eden Ollantaytambo Kalıntıları, zamanında hem bir karakol hem de dini merkez görevi görse de, bugün kasabanın panoramik fotoğraflarını çekmek isteyen turistlerin uğrak noktası. Ayrıca “Qolqala” adı verilen ve İnkalar döneminde tahıl deposu olarak kullanılan ve havalandırma sistemine sahip yapılar da yine kale içinde bulunuyorlar.

Temple of the Sun yani Güneş Tapınağı, Ollantaytambo ‘da yer alan sembolik kalıntılardan biri. Güneş Tanrısı İnti’ye adanan tapınak tonlarca ağırlıktaki blokların yine alıştığımız üzere muazzam bir hassasiyetle kesilerek birleştilimesinden oluşuyor. Yapının en ünlü bölümü ise 6 adet granit bloktan oluşan “Altı Monolit” isimli kısım. Tekerleğin icat edilmediği bir medeniyette bu taşların buraya nasıl çıkarıldığı gizemini hala koruyor.

Orijinal adı Inti Punku olan bir diğer sembolik yapı Güneş Kapısı’na ulaşmak için kasabanın güneyinden tam günlük bir yürüyüş yapmak gerektiği için biz pas dedik. Ancak aynı isim ile servis edilen biranın tadına bakmayı da ihmal etmedik.

Urubamba Nehri'nin kıyısında bulunan Ollantaytambo bence bir tur durağından daha fazla ilgiyi hakediyor ve zaman sorun olmadığında gelip kalabileceğim ama asla geri gelmeyeceğimi bildiğim yerler listeme üst sıralardan giriş yapıyor.

5. Pisac: Arkeolojik Alan ve Renkli Pazar

Otele dönmeden önceki son durağımız, Kutsal Vadi’nin doğusunda yer alan Pisac. Pisac etkileyici bir arkeolojik alan olmasının yanında gayet canlı bir pazara ev sahipliği yapmakta.

Köyün yaklaşık 400 metre üst kısmına konumlanmış, arkeolojik kısımda artık alışmış olduğumuz 500’den fazla tarım terası, dönemin askeri ve din yapıları ve bir adet inka mezarlığının bulunduğu dev bir kompleks söz konusu.

Mezarlık geliş yönünüze göre Pisac’ın arka kısmında kalan dağlara oyularak yapılmış. Rehberimize göre dağlarda bulunan 3100 adet mezarlığın tamamı içinde bulunan değerli eşyaları almak için tahrip edilmiş.

Turla geldiğiniz bir organizasyonda, bir saatte Pisac’ın tamamını inceleme şansınız yok ama yine de göz atmak için yeterli zaman buluyorsunuz. Kesin olmamakla birlikte yapıların Machu Picchu’nun da kurucusu olan Pachacuti zamanından kaldığı düşünülmekteymiş.

Köy merkezindeki çarşı ise yerel halkın geleneklerini koruduğu kültürel bir gösteriye dönüşmüş durumda. Alpaka yününden ürünler ve hediyelik eşyalar bulunabilecek olan pazarda, gümüş takılar da yine turistlerin ilgisini çekiyor.

Yine Neredesin Instagram Hesabı

Pizarro’nun kapısına dayanıp “Sen mi büyüksün yoksa ben mi?” dediği, daha sonra ise üzücü şekilde Pizarro’nun daha büyük olduğunun anlaşıldığı şehrin adı Cusco. Pizarro, Peru’ya gelene kadar İnka Imparatorluğu’nun başkenti olan bu güzel şehir, o tarihten sonra kolonistlerin tarihteki en büyük zaferlerinden biriyle anılmaya başlanmış.

Inka İmparatorluğu’nun sonu gelirken, zenginleşen İspanyollar için bir gelir kaynağı, yeni dünyaya açılan misyonerler için bir uğrak noktası, yerel halk için ise acı dolu bir hikayenin konusu olmuş. Başka neler neler olmuş derseniz, “Tüfek, Mikrop ve Çelik” isimli kitabı karıştrabilirsiniz, ya da bulursanız “Peru’nun Kısa Tarihi” isimli kitaba da bakabilirsiniz. Zaman bulursam aldığım notlar eşiğinde, belki buraya biraz daha detaylı bir yazının linkini bırakırım, belki de bırakmam sonuçta sayfa benim ve mülkiyet hakkının kutsal sayıldığı bir dönemde yaşıyoruz. İşte bu dönemi yaşamamıza çıkan, tarih boyunca süregelen virajlı yolun duraklarından biri olan Cusco’da gezilecek yerlere sırasıyla göz atalım.

Sıralamayı otelin konumuna göre yaptığımızı belirtmem lazım, yoksa genelde başlangıç noktası Plaza De Armas olarak seçiliyor.

Cusco Yürüyüş Rotası için Tıklayın;

1. Arco de Santa Clara (Santa Clara Kemeri)

Arco de Santa Clara, şehrin eski caddelerinden biri olan Santa Caddesi’ne giriş noktasında bulunan bir kemer. Bugün fotoğraf çekimleri için uğrak noktası olan kemer 1836 yılında, Peru-Bolivya Konfederasyonu anısına inşa edilmiş. Güney komşu devlet Şili’nin müdahalesiyle, konfederasyon uzun ömürlü olmasa da, kemer yıllara meydan okumaya devam ediyor.

2. San Francisco Convent and Museum (San Francisco Manastırı ve Müzesi)

Plasa de Armas’a yakın bir konumda yer alan San Francisco Manastırı ve Müzesi şehrin önemli simgelerinden biri. 16. yy’da kurulan yapı, sömürge döneminin tipik bir mimari örneği olarak Fransiskenler tarafından yapılmış.

Manastırı ilginç kılan detay ise yer altında bulunan katakomplar. Sömürge döneminde defin alanı olarak kullanılan mezarlıklar binlerce kişinin kemiklerini barındırıyor. Ek olarak, İspanyol Sömürge döneminden kalma on binlerce eski metni barındıran bir kütüphane de manastırın bünyesinde yer alıyor.

Müze bölümünde ise dini sanat eserlerinin yanında, birisi 9x12 metre boyuyla Güney Amerika’nın en büyğü olmak üzere çeşitli tablolar ve tarihi objeler sergilenmekte.

Giriş ücreti 25 Soles ve pazartesiden pazara haftanın 7 günü 0900-1800 arasında ziyaretçilerini ağırlıyor. Boleto Religioso ya da Boleto Turístico del Cusco geçerli değil.

3. Basilica Menor de la Merced

Basilica Menor de la Merced, merkezde yer alan ve 16. yy’da inşa edilen barok mimarisi ve zengin süslemeleriyle öne çıkan bir kilise. Ayrıca kilisenin sol tarafında bir de müze bulunmakta.

Müzenin en önemli eseri ise "Monstrance of La Merced" adıyla anılan ve yaklaşık 22 kg altının yanında 1500’den fazla değerli taş ile süslenmiş, 1,2 metre uzunluğunda olan kutsal emanet kabı.

Bazilika içindeki paha biçilmez sanat eserleri ile diğerlerinden ayrılan kilisenin avlusu dışındaki bölümlerde fotoğraf çekimi yasak.

Tavanda çok iyi ahşap işçiliği göze çarpan müzede enteresan şekilde zeminin çok kaygan olduğu konusunda tüm potansiyel ziyaretçileri uyarmak isterim.

Giriş ücreti 20 Soles ve pazartesiden cumartesiye haftanın 6 günü 0830-1200 ve 1400-1700 arasında ziyaretçilerini ağırlıyor. Boleto Religioso ya da Boleto Turístico del Cusco geçerli değil.

4. Choco Museo (Çikolata Müzesi)

Choco Museo, Cusco’da çikolata ve kakao severler için es geçilmeyecek duraklardan biri. Daha çok bir mağaza olan Choco Museo’nun Peru’da 4 şubesi bulunuyor. Tabi müze kakao bitkisinin anavatanlarından biri olan Peru’da olunca beklenti de bununla orantılı olarak yükseliyor.

Misafirlerine, interaktif atölye çalışmaları da sunan müzeyi bizim listemize ekleyen yegane unsur ise kakao birasının tadına bakmaktı. Baktığımıza değdi mi? Bence evet, tadının beklediğimden daha iyi olduğunu söyleyebilirim.

5. Plaza de Armas

Plaza de Armas, kelime olarak “Cephane/Silah Meydanı” anlamına gelen ve Latin Amerika şehirlerinde merkezi konumda bulunan meydanlara verilen genel isim. Hatırladığınız üzere Lima’da bulunan ana meydan da aynı isim ile anılıyordu. Cusco Plaza de Armas ise gerek Inka döneminde gerek koloniyal dönemde ve tabi Peru bağımsızlığına kavuştuktan sonra da törenlere ve önemli kutlamalara ev sahipliği yapmış. Meydanın İnka İmparatorluğu’ndaki ismi bugüne paralel şekilde, “Savaş Meydanı” anlamına gelen “Huacaypata” imiş.

İspanyolların fethiyle birlikte meydanda yer alan inka yapıları yıkılmış ve yerlerine bence kültürel sömürü ve baskının simgesi sayılabilecek, başta kiliseler olmak üzere yeni binalar inşa edilmiş. Gezimizin merkezi olarak seçtiğimiz alana bakan, Cusco Katedrali ve Compañía de Jesús Kilisesi de bu meydanın önemli simgelerinden.

Bugün bizim gibi turistlerin buluşma noktası olarak anılan meydanda, İnka İmparatorluğu’nun en büyük hükümdarlarından biri olan Pachacutec’e ait bir de heykel bulunmakta.

6. Church of the Society of Jesus (Compañía de Jesús Kilisesi)

Yine Plaza de Armas'da bulunan Compañía de Jesús Kilisesi, Cizvitler tarafından 1576'da, eski bir İnka sarayı olan Amarucancha’nın kalıntıları üzerine inşa edilmeye başlanmış. 1650 yılındaki depremde yıkılan bina 1668 yılında tekrar inşa edilerek bugün gördüğümüz halini almış. Katedral ile aynı dönemde inşa edilmeye başlandıktan sonra Katedral’den daha görkemli olması, Başpiskoposluk ile Cizvit Kilisesi arasında bir üstünlük yarışı olduğu dedikodularını doğurmuş.

Kilisenin, iki görkemli kulesi ve iddialı taş oymaları ile ziyaretçilerini kendisine hayran bırakan dış cephesi kadar, iç mekanı da altın varaklı sunaklari heykelleri sanat eserleri gibi etkileyici unsurlar barındırmakta. Ayrıca içeride bulunan 21 metrelik sedir ağacından yapılan sunak da Peru’nun en büyüğüymüş

Kiliseye giriş ücreti 20 Soles ve pazartesiden cumartesiye haftanın her günü 0900-1145 ve hafta içi ek olarak 1300-1745 saatleri arasında ziyaretçilerini ağırlıyor. Boleto Religioso geçerli.

7. Cusco Cathedral (Cusco Katedrali)

Cusco Katedrali, Plaza de Armas'da bulunan şehrin en simgesel yapılarından biri. 1559 yılında inşasına başlanan katedral yine kültürel sömürgenin bir kanıtı olarak İnka İmparatoru Viracocha'nın sarayının kalıntıları kullanılarak aynı alan üzerine yapılmış. Sömürge döneminin en iddialı yapı projelerinden biri olan katedral, Iglesia de Triunfo adında giriş yapılan kilise, ortada katedralin kendisi ve en solda çıkış yapılan şapel Sagrada Familia ile 3 yapıdan oluşan bir kompleksin vücut bulmuş hali. Büyük ölçüde Gotik, Rönesans ve Barok stiller kullanılarak adeta ortaya karışık bir mimariyle yapılmış.

Katedralin içinde bölgenin sanatçılarının ellerinden çıkan eserlerden en önemlisi “Son Akşam Yemeği” tablosu. Bildiğimiz Son Akşam Yemeği’nin bir benzeri olarak resmedilen tabloda, ortadaki yemeğin “Cuy” olması Avrupalı tekniklerin yöresel lezzetlerle harmanlanmasının sempatik bir örneği olmakla kalmamış, "Cusco Okulu" (Escuela Cuzqueña) isimli, Avrupalı teknikleri bölgesel değerlerle yorumlayan sanat akımının da en iddalı eseri haline gelmiş.

Katedral’de pek çok altın ve gümüş eserle birlikte kutsal emanetlerin de sergilendiği bir müze görevi görmekte.

Katedrala giriş ücreti 40 Soles ve pazartesiden cumartesiye haftanın 6 günü 1000-1800 arasında ziyaretçilerini ağırlıyor. Boleto Religioso geçerli.

8. Plaza Tricentenario

Plaza Tricentenario, Plaza de Armas’ın üst tarafında bulunan nispeten daha küçük ve sakin bir başka Cusco meydanı.

Plasa de Armas kadar öne çıkmasa da Museo Inka’ya yakınlığı ile duraklarımız arasına giren meydan, Cusco kalabalığından kurtulup yerleşim bölgelerine daha yakından göz atıp, panoramik şehir manzarasına tanıklık etmek ve başarılı fotoğraflar çekmek için mantıklı bir seçim.

9. Museo Inka (İnka Müzesi)

Museo Inka, Cusco’nun en önemli müzelerinden biri belki de en önemlisi. Koloni döneminden kalan bir İspanyol Konağı’nın ev sahipliği yaptığı müzede inka seramikleri, tekstil ürünleri altın e gümüş objeler sergilenmekte. Sergilenen eserlere göz kulak olma konusunda oldukça iyi iş çıkaran kafatası trepanasyonuna uğrayan mumyalar için ise müzenin sessiz ev sahipleri diyebiliriz.

Machu Picchu veya diğer İnka kalıntılarını ziyaretlerini daha lezzetli kılmak için, İnka medeniyetine dair biraz daha fikir sahibi olma niyetiyle ziyaret ettiğimiz müze bize beklediğimizi verdi. Ayrıca, İnka İmparatorluğu’nun yanında İnka öncesi kültürler hakkında fikir sahibi olmak isteyenler için de doğru adres.

Müzeye giriş ücreti sadece nakit olmak üzere 20 Soles ve müze pazartesiden cumaya haftanın 5 günü 0915-1600 arasında ziyaretçilerini ağırlıyor. Boleto Turístico del Cusco geçerli değil. Müzede fotoğraf çekmek ne yazık ki yasak.

“*Kafatası trepanasyonu; çeşitli tıbbi ve dini nedenlerle en eski cerrahi yöntemlerden biri olarak bilinen kafatasında delik açma işlemi.“

10. Wall of the Seven Snakes (Yedi Yılan Duvarı) & 12, 13 ve 14 Angled Stones (12, 13 ve 14 Açılı Taşlar)

Wall of the Seven Snakes, Cusco’nun en eski sokaklarından biri olan “Hatunrumiyoc”(Büyük Taş) Sokağı’nda bulunan bir duvar. Duvar faklı boyuttaki taşların harç kullanılmadan mükemmel şekilde kenetlenmesiyle inşa edilmiş. Dolayısıyla, Qorikancha’dan da hatırlayacağımız mimari teknik burada gayet net şekilde gözümüze çarpıyor.

Adını ise bazı taşlara oyulan yedi yılan motifinden almış. İnka mitolojisinde önemli sayılabilecek olan yılan sembolü genellikle yeraltı dünyası ile ilişkilendirilmekteymiş.

Hatun Rumiyoc Sokağı’nda bulunan ve artık öğrenmiş olduğumuz mimari tekniğin en eşsiz örneği ise 12 köşesiyle kesilerek farklı açılarla birbirine tam uyum sağlayacak şekilde oturtulmuş taşın da içinde olduğu duvardır desek sanırım abartmış olmayız. Nedenini anlamadığım şekilde burası kadar popüler olmasa da 13 ve 14 köşeli taşların kullanıldığı duvarlar da varmış.

11. Kusicancha Ruins

Quechua dilinde “Kusi”, “neşe”, “mutluluk”, “şans” ya da “refah” anlamına gelirken “Cancha” ise “avlu”, “bahçe” gibi anlamlarda kullanılıyormuş. Dolayısıyla Kusicancha, "Mutluluk Avlusu" veya "Mutluluk Meydanı" gibi anlamlara gelmekteymiş. Yüzlerce yıl önceki “Mutluluk Avlusu”ndan geriye kalan Kusicancha Harabeleri, Qorikancha gibi bilinen İnka yapılarının gölgesinde kendine yer bulabilmiş.

Cusco’nun tarihi merkezinde bulunan harabeler, aslında Machu Picchu'nun kurucusu Pachacuti'nin doğup büyüdüğü saraydan geriye kalanlarmış. İnka dönemine ait soyluların evlerin ve blokların kalıntlılarının, kazılarla gün ışığına çıkarılmasını takip eden restorasyon süreci sayesinde, ziyaretçilere gördüğümüz hali ile ulaşmayı başarmış ve bugün hala İnka döneminde Cusco’daki günlük yaşamdan izler taşıyor.

Cusco’daki modern yapılar arasında sıkışıp kalan antik kalıntıların birden karşınıza çıkması, bana İstanbul’un her yerine dağılmış durumda olan ve her gün yanından geçerken hiç farketmediğimiz tarihi kalıntıların durumunu hatırlattı.

12. Qorikancha

Qorikancha, İnka İmparatorluğu'nun en kutsal ve en önemli tapınaklarından biriymiş. İsmi "Altın Avlu" anlamına gelen tapınak, adının hakkını veren cinsten bir zamanlar tamamen altın levhalar ve heykellerle kaplıymış. Bahçesinde de yine pek çok altın ve gümüş eser varmış. İnkaların Güneş Tanrısı İnti’ye adadığı tapınağın yapısı, dönemin mimari ve mühendisliğinin ne denli ileri olduğunun kanıtı niteliğindeymiş. Keza başka örneklerde de göreceğimiz üzere taşların birbine oturtulmasıyla inşa edilen yapı tarih boyunca pek çok depremden hasar almadan çıkmış.

İspanyol fethinden sonra, İspanyolların “Siz ahireti kurtarmaya bakın altına falan kafa yormayın.” mottosu ile, dünyevi ağırlıklarından kurtarılan yapı yıkılarak, temellerinin üzerine Santo Domingo Manastırı ve Kilisesi inşa edilmiş. Temele yakın duvarlarda hala Qorikancha’nın izleri görülürken, üst kısımda yükselen kilise kolonyal mimarinin tipik örneklerini sergiliyor. Yapı, tarih boyunca birbirinin üzerine basarak yükselen imparatorlukların temsili açısından değerlendirdiğimizde, bence eşsiz bir örneği simgeliyor.

Bugün müze görevi gören manastıra giriş ücreti 20 Soles ve pazartesiden cumartesiye haftanın 6 günü 0900-1700 arasında ziyaretçilerini ağırlıyor. Boleto Religioso ya da Boleto Turístico del Cusco geçerli değil.

13. Centro Qosqo de Arte Nativo (Cusco Yerli Sanatları Merkezi)

Centro Qosqo de Arte Nativo, Cusco’nun folklör ve dans geleneklerinin ziyaretçilerin beğenisine sunulduğu bir kültür merkezi. Peru’nun çeşitli bölgelerinden dans gösterilerini izleme fırsatı yakalayabileceğiniz merkezin asıl hedefi Peru’nun yerel halklarının kültürel mirasını korurken tanıtımını da üstlenmek.

Bizim de ziyaret sebebimiz olan dans performansı her akşam sahnelenmekte ve taklaşık 1 saat 15 dakika sürmekte. Boleto Turístico del Cusco sayesinde bedava giriş yapabileceğiniz gösteriye biraz erken giderseniz, kültür merkezi bünyesindeki müzeyi de yine ücretsiz gezebilirsiniz. Gösteriyi beklediğimizden çok daha keyifli bulduğumuzu da söylerek hakkını teslim edelim.

14. San Pedro Market (San Pedro Pazarı)

San Pedro Market, otelimizin hemen yanı başında bulunan Cusco’nun en büyük yerel pazarı. Kulesiyle gönlümüze taht kuran Gustave Eiffel’in bir öğrencisi tarafından 1925 yılında tasarlanan yapının demir çatısı belki de Eyfel Kulesi’ne uzak diyarlardan selam veriyordur.

İçerisinde bulunan pek çok tezgahta meyve sebzeden ete, şifalı otlardan geleneksel kıyafetlere çeşit çeşit ürünler bulmak mümkün. Lucuma, maracuyá gibi meyvelerin yanında maca ve coca yaprağı gibi yerel ürünlerin tadına bakarken, Cusco’nun yerel halkının alışkanlıklarına tanıklık etme fırsatı için ideal bir adres. Pazar ziyareti, bizim açımızdan sadece alışveriş yapmak için değil, Peru mutfağını deneyimlemek için de keyifli bir durak oldu.

Yazımızı bitirmeden önce yükseklik hastalığına değinmeden geçmeyelim. Cusco’ya gelen turistlerin en çok uyarıldığı konu yaklaşık 3400 metre yükseklikteki şehire alışmak için ilk günler sınırları zorlamamak gerektiği. Keza yükseklik kaynaklı, yeni gelen insanlarda kusma, baş ağrısı, mide bulantısı ve yorgunluk gbi pek çok semptom grülebiliyormuş. Bu sebeple otellerde Oksijen tüpleri mevcut ve sürekli olarak koka yaprağı ile demlenen çaylar ikram ediliyor. Ancak yazımızdan da anlayacağınız üzere biz bu konuda hiç bir zorluk hissetmedik ve bu semptomlardan hiç birini yaşamadık.

Yine Neredesin Instagram Hesabı

Yürüyüşten bir gün önce turu satın aldığımız Machu Pichu Reservations firmasının Plasa de Armas’da bulunan ofisini ziyaret ederek kalan bakiyemizi kapatıp grubumuzun diğer üyelerini ve toplantı saatini bekliyoruz. Toplantı saati gelince başka kimse olmadığını öğreniyoruz, yani an itibariyle organizasyonumuz özel tura dönüşmüş durumda. Yürüyüş boyunca bize eşlik edecek David’den, mola yerleri, günlük yürüyüş rotası gibi genel geçer bilgileri aldıktan sonra, kamp boyunca taşınmasını istediğimiz eşyalarımızı, 4.5 kg’yi geçmemek koşuluyla içine koymak üzere boş çantalarımızı teslim alıyoruz.

Ertesi sabah 5.30’da otelimizden alınacağımız bilgisiyle toplantıdan ayrılıp otelin yolunu tutuyoruz.

Alpaca Expeditions firmasından edindiğim klasik inka trail rotasının yükseklik tablosu.

1.Gün - Güzel Bir Başlangıç

5.20’da otelin lobisinde hazırız ve servis aracını bekliyoruz.

Otelden alınmamızla başlayan yolculuğumuza yolda rehberimiz de katılıyor ve 2 saatin sonunda kahvaltı molası için Ollantaytambo’da duraklıyoruz.

Granola, omlet, meyve salatası, reçel, meyveli yoğurt ve kahveden oluşan kahvaltımızdan sonra tekrar yola çıkıp, yarım saat sonra Pisacucho’ya varıyoruz. Burası tüm tur gruplarının gelip son hazırlıklarını yaptığı, tura başlangıç noktası. Yürüyüşün başlayacağı noktada bulunan büyük otoparkta araçtan indiğimizde diğer firmalara ait grupların bazılarının bizden önce geldiklerini gördük. Bu arada, unutmadan her firmanın başka bir renk kullandığını da belirteyim.

Pasaport, bilet ve giriş izinlerinin kontrolünün ardından, 08.30’da bu noktada bulunan müzeye giriş yapıyoruz. Müzede izleyeceğimiz yolun 3 boyutlu bir görselinin yanında, bölgenin eko sistemi hakkında bilgi veren görseller ve yapılan kazılarda bulunan bazı arkeolojik kalıntılar mevcut.

Müzeden çıkıp 2-3 dakikalık bir yürüyüş sonrasında, giriş tabelasının önünde fotoğrafımızı çektiriyoruz. Urubamba Nehri’nin üzerindeki köprüden geçerek başladığımız yürüyüşümüz oldukça keyifli ilerliyor. Dün, ilk gün takip edeceğimiz rotanın, insanların yaşamlarının devam ettiği köylerin içinden geçeceği bilgisini aldığımız için yanımıza su almamıştık. Neredeyse her on dakikada bir su ve diğer ihtiyaçların satıldığı ve bölge sakinlerinin işlettiği minik marketleri geçiyoruz. Yani ilk gün için yanınızda su veya atıştırmalık taşımanıza gerek yok. Ayrıca bu marketlerde tuvalet (oldukça temiz) ve duş da mevcut.

12.30 sularında, Llactapata ya da Patallacta kalıntılarını görebileceğimiz bir tepeye varıyoruz. Burada, eskiden Machu Picchu için sebze meyve yetiştirildiği bilgisini alıyoruz. Tarım teraslarının üst kısmında, tarım yapan ailelerin evleri konumlanmış. Alt kısımda, fotoğraf açısına göre en uzak köşede bulunan yalnız yapının ise Güneş Tapınağı olduğunu öğreniyoruz.

Biraz daha ilerlediğimizde, Willkaraqay’a varıyoruz. Burası bir İnka kalesi ve askeri maksatlarla kullanılmış.

Yürüyüşümüze devam edip, konforlu sayılacak bir tempoda öğleni buluyoruz ve ilk yemek molamız için 13.30’da duruyoruz. Llactapata’ya vardığımızda öğle yemeğimiz 15 dakika içinde hazırlanmış oluyor. Menüde çorba, sebzeli avakado dolması, prinç pilavı, kızarmış patates ve soslu balık var.

Yemek sonrası, 14.00 gibi tekrar yola koyulup, 14.30’a kadar rahat bir yürüyüş yapıyoruz. 14.30’da rotamızdaki ilk tırmanış bizi karşılıyor. 20 dakika süren tırmanışımız sonrası mola verip soluklanıyoruz. Akşama kadar küçük molalarla duraksadığımız yolculuğumuz sonrası saat 16.00 gibi Wayllabamba’ya varıyoruz.

Wayllabamba yine izinlerin ve porterların yüklerinin ağırlığının kontrol edildiği bir kontrol noktası. Burayı geçip 20 dakika daha yürüyerek, ilk gün için kalacağımız kamp noktasına ulaşıyoruz. Henüz yürüyecek enerjimiz olması sebebiyle ertesi günü kolaylaştırmak adına, burada kalmayıp 40 dakika daha ilerleyerek Ayapata’ya ilerlemek istesek de, sebebini hala anlamadığımız şekilde, isteğimiz rehberimiz tarafından kabul görmüyor. Akşam yemeği menüsünde, çorba, prinç pilavı, tavuk but, patates ve garnitürler var.

Yemeğinin ardından yıldızların altında uyuyakalıyoruz. Kamp alanımızın rakımı 3000 metre.

Akıllı saatlerimizdeki kayıtlara göre;

Ben, 18,64 km boyunca toplam 3565 kalori yakmıştım.

Tuğçe, 16,28 km boyunca toplam 2550 kalori yakmıştı.

2.Gün - “Bunu Neden Yaptık?” Günü

Turun en zor gününe 5.00’da uyanıp, kahvaltı ile başlıyoruz. Gömdüğümüz omlet sonrasında, 6.00’da Dead Woman Pass’ı geçmek üzere yürümeye başlıyoruz. İlk molamızı yaklaşık 30 dakika sonra bir önceki gece konaklayamadığımız Ayapata’da veriyoruz.

Yol boyunca tanıklık ettiğimiz manzara tarif edilemez cinsten.

Ayapata sonrası, 1.5 saat boyunca orman içerisinden tırmanarak ve yolda diğer grupları geçerek Llulluchapampa Kamp Alanı’na varıyoruz. Burası Machu Picchu’ya kadar, su ve benzer ihtiyaçlarınızı satın alabileceğiniz son nokta. Tabi medeniyete uzaklığınızla doğru orantılı olarak buradaki su fiyatlarının da rakım ile birlikte yükseldiğini söylememe gerek yok. Şişe suyumuz bittiğinde kaynatılıp soğutulan su içmeye başlayacağız. Hedefim Tuğçe’nin, klor tabletiyle havuz aroması kazanan sudan en az miktarda içmesi olduğu için buradan aldığım bol miktarda suyu çantama atıyorum çünkü yol arkadaşı olmak bunu gerektirir.

Llulluchapampa sonrası artık iyice dikleşen merdivenlerde, dinlene dinlene yürüyoruz. Fotoğraf çekmek üzere soluklanırken, sabah yola çıktığımız noktadan beri son 4 saatte 1000 metreden fazla irtifa kazandığımızı, 4000 metreyi geçerken zorlandığımızda anlıyoruz. Llulluchapampa’dan sonra 1.5 saat geçerken, Dead Woman Pass’e ulaşmayı başarıyoruz.

Dead Woman Pass geçidinin gerçek adı Abra Warmiwanusca. Ancak geçidin belirli bir noktadan kadın silüetini andırması (biz pek benzetemedik) ve geçmişte yakınında bir kadın mumyası bulunması, adının zamanla böyle anılmasına sebep olmuş.

İlk ve en önemli olduğunu düşündüğümüz sınavımızı verip, Dead Woman Pass’i geçerek Pacaymayo Vadisi’ne doğru inişe başlıyoruz.

Yolun tamamı iniş ve 1.5 saat sürüyor ve 11.45 gibi kamp alanına varıp yemeğe oturuyoruz.

Menümüzde; çorba, sebzeli et yemeği, haşlanmış mısır, çoban salata, şehriyeli prinç pilavı ve çorba var.

Paqaymayu, normal seyrinde ilerleyen 4 günlük inka trail yolcularının bir kısmı için 2. gecenin konaklama noktası. Yani 2. gün burada son buluyor. Ancak biz, yemek sonrası tekrar yola düşüyoruz. İlk hedefimiz Runqurakay kalıntıları.

Kalıntıların yanında küçük bir mola vererek yeni bilgileri çantamıza atıyoruz.

Dairesel bir mimariye sahip olan Runqurakay “Chasqui”ler için yapılmış bir "Tambos”. 18-25 yaş arası gençlerden seçilen Chasqui’ler hızlı koşabildikleri için haberci yani ulak olarak kullanılmışlar. 12 km’de bir yapılan merkezlerden (Tambos) biri olan (bir çeşit postahane binası) Runqurakay gibi noktalarda, haberi getiren Chasqui dinlenmeye başlarken bir sonraki istasyona zinde bir Chasqui haberi vermek üzere koşarak devam edermiş. Chasquiler tamboslara yaklaşırken hayvan boynuzundan yapılmış aletleriyle ses çıkarır, böylelikle varacakları yerde bekleyen chasquilerin hazırlanmasını sağlarlarmış. Haber ise genelde, inkalara özel bir kayıt sistemi olan “quipu” ile taşınırmış. Yazılı bir alfabeleri olmayan inkalar, önemli bilgileri ipliklerin üzerine attıkları düğümle şifreleyerek adına “quipu” demişler. İspanyol işgali sonrasında, önde gelen tüm İnka liderleri öldürüldüğü için quipuları yorumlayacak ya da sonraki kuşaklara bu bilgiyi aktarabilecek kimse kalmamış. Kalıntı sonrası devam ettiğimiz yolumuzun üzerinde irili ufaklı lagünler görüyoruz.

2. sınavımız olan yaklaşık 4000 metre yüksekliğindeki Runqurakay geçidine, 1.5 saatlin sonunda ulaşıyoruz.

Runqurakay sonrası tekrar aşağıya doğru inmeye başlıyoruz. İnişin ilk on dakikası tüm yol boyunca gördüğümüz-Gringo Killer dışında- en dik merdivenlerden oluşuyor.

Yarım saatin sonunda Sayacmarca kalıntılarına ulaşıyoruz. Sayacmarca için, yoldan çıkıp yaklaşık 100-150 basamak kadar fazladan bir merdiven çıkmayı göze almak gerek. Bir uçurumun kenarında olması sebebiyle bazen havada asılı durduğu söylenen Sayacmarca, Quechua dilinde “Ayaktaki insanlar” anlamına geliyormuş. Tarım terasları ve dini yapılar olan komplekste geçmişte 200 kadar kişinin yaşadığı düşünülüyormuş.

15 dakikalık bir yürüyüşün ardından önünden geçtiğimiz nispeten küçük kalıntıların adı ise Qonchamarka.

Burası da tarım terasları şeklinde dizayn edilmiş ve aynı zamanda hasat edilen ürünlerin depolanması için de yapılar oluşturulmuş.

Buraya, 20 dakika mesafede bulunan Chaquicocha bir çok tur grubunun geceyi geçirdiği kamp alanı. Bu kamp alanına vardığımızda saat 16.30’du. Ertesi günü daha da kısaltabilmek ve turu 3 günde tamamlayabilmek adına rehberimizden gelen sonraki durağa kadar 1 saat daha yürüme fikrini kabul ettik.

Sonraki durak, Phuyupatamarca’ydı fakat 1 saat uzaklıkta değildi… Başlayan yağmurla birlikte enerjimizin sonuna gelirken yolda farkettik ki önümüzdeki mesafenin çoğu yokuş yukarıydı. Şimdi bu yazıyı kaleme alırken daha net anlıyorum ki sanırım tüm yürüyüşün bizi en çok zorlayan kısmı bu, hatta geçirdiğimiz son yarım saatti, çünkü mental olarak hazır olmadığımız tek nokta bu farklılıktı. Yine de kayalara oyulan tünelden geçişimiz ve uçurumun kenarında ilerlediğimiz hat ile sanırım en unutulmaz kısım da yine bu kısımdı.

Yaklaşık 40 dakikasını yukarı doğru çıktığımız 1.5 saatin sonunda geceyi geçireceğimiz, yürüyüşümüzün en yüksek 3. geçidi olan, 3600 metre yüksekliğindeki Phuyupatamarca’ya vardık. 3 geçidi de tek günde tamamlamıştık…

Akşam yemeğinde; çorba, tavuk göğüs, mücver ve makarna vardı.

Akıllı saatlerimizdeki kayıtlara göre;

Ben, 25,57 km boyunca toplam 4814 kalori yakmıştım

Tuğçe, 18,73 km boyunca toplam 3054 kalori yakmıştı.

3.Gün - Finale Doğru

Kaldığımız yer bulutların üzerinde olmasıyla nam salmış bir yerdi ve dün yolda geçirdiğimiz günün ödülü olsa gerek, mükemmel bir sabaha uyandık.

Dünden kalan yorgunluğumuzu hissetmeye devam ederken 06.30’da oturduğumuz kahvaltıda kızarmış muz ile pankek yiyip 07.00’da tekrar yola koyulduk.

İlk durağımız zaten yanıbaşımızda olan Phuyupatamarca Kalıntıları’ydı. Burada daha önce farklı yerlerde edindiğimiz bilgileri pekiştirecek şekilde And Haçı - Chakan - nın anlamını ve temsil ettiklerini rehberimiz David’den bir kez daha dinledik.

Phuyupatamarca hakkında topladığımız bilgiler ışığında buranın astronomik gözlemler için kullanıldığını öğrendik. Bunun yanında ayrıca Machu Picchu öncesi yolcuların - hacı adaylarının - arınma yerlerinden biri olduğu bilgisini aldık. Fakat arınmaktan kasıt suyla yıkanmak değil daha çok ruhsal bir arınmaymış. Amaç yolculuğun son kulvarına daha dingin bir şekilde devam edip Machu Picchu’ya temiz bir şekilde varabilmekmiş.

Phuyupatamarca’dan yola çıkarken, dün yaptığımız yolculuk sonrası bugünün küçük bir orman gezintisi gibi olacağı umudunu taşıyorduk. 1 saat süren yokuş aşağı yürüyüşümüze, küçük bir mola ile ara vererek manzaranın tadını çıkardık.

Daha sonra devam ettğimiz yol yine yokuş aşağı ve zaman zaman düzlükler şeklindeydi.

Yol boyunca, dün olduğu gibi oyulan kayalar ie yapılan tünellerden geçmek oldukça etkileyiciydi

Sonuç olarak Phuyupatamarca’dan çıktıktan sonra, çoğunluğunu orman içinde ve kelebeklerin eşliğinde geçirdiğimiz 2 saatin sonunda Intipata’ya ulaşmayı başardık.

Intipata’da oturup vadiyi izlemek mükemmel bir histi. Belki bildiğimiz dünyanın çatısında değildik ama bilmediğimiz başka bir dünyanın zirvesinde olduğumuz kesindi. Pek çok farklı yerde, pek çok manzara görmüş olmama rağmen burada otururken hissettiklerim hepsinden farklıydı.

.

Buradan yaklaşık 25 dakikalık ve tamamı aşağı yönlü bir yürüyüşle ilerlemeye devam ediyoruz.

Yürüyüşümüz sonrasında, rota üzerindeki son kamp noktası olan Winay Wayna’ya ulaştık. Winay Wayna’da eskiden bir adet pub bulunmaktaymış ancak yaklaşık 15 yıl önce kapatılmış.

Winay Wayna’daki kamp alanımıza çok yakın olan, fakat normalde yolumuz üzerinde olmayan kalıntıları görmeden devam etmenin Inkalara büyük bir haksızlık olacağını düşündüğümüz için çantalarımızı kamp alanına bırakarak, kalıntılara doğru yürümeye başladık. 15 dakika sonunda vardığımız kalıntılar Machu Picchu’dan sonra en önemli 2. nokta olarak değerlendiriliyor.

Machu Picchu’ya biri kutsal - hac yolu diyebiliriz- biri ticari olmak üzere 2 ayrı inka yolundan ulaşılıyor. Bu 2 yol ise Winay Wayna’da buluşuyor. Dolayısıyla ticari yolu izleyerek gelen yolcuların arınma ritüelleri için Winay Wayna bir arınma merkeziymiş. Bunun ile birlikte tarım terasları, evler ve bazı tapınaklar da mevcut.

Rehberimizden Winay Wayna’nın orijinal halini %55 oranında korunduğu bilgisini aldık ki bu oran Machu Picchu için %85 olarak anlatılmakta. Buraların korunmasındaki en büyük sebep ise kuşkusuz İspanyolların hiç bir zaman buraları bulamamış olması. İç kısımlara kaçarken arkalarında bıraktıkları köprüleri ve yolları tahrip eden İnkalar sayesinde, Winay Wayna’yı gezerken herhangi bir kilise görmüyoruz.

Kamp alanına dönüp öğle yemeğinde pirinç pilavı, tavuk, sebze yiyoruz ve nihai kararımızı veriyoruz. Bugün Machu Picchu’ya varıp yolculuğumuzu sonlandıracağız. Porterlarımıza ve aşçımıza bahşişlerini verip, vedalaşma seremonisinden sonra ilk olarak kontrol noktasına ulaşıyoruz. Eğer geceyi burada geçirmiş olsaydık, sabah 3.00 gibi gelip bu kontrol noktasında sıraya girecektik. 05.30’da açılan kontrol noktasından geçtikten sonra, tüm gruplarla psikojik bir yarış içinde Sun Gate’e yürüyüp, güneşin doğuşunu Sun Gate’de izlemeyi hedefleyecektik.

Ancak bu bize çok mantıksız geldi, keza ne gece kontrol noktasının kapısında beklemek, ne karanlıkta yol almak, ne de bu mevsimde Sun Gate doğrultusundan doğmamasına rağmen güneşin doğuşunu yaklaşık 150 kişi ile izlemek fikri pek çekici değildi. İstatistiksel olarak, sis olma ihtimalinin sabah daha yüksek olması da cabası olduğundan biz bu kısmı öğle saatlerinde geçmeyi tercih ettik.

Kontrol noktası sonrasında, yaklaşık 25 dakikası yokuş yukarı olmak üzere 1 saat 20 dakikalık yürüyüşümüz boyunca sağ tarafımızda Urubamba Vadisi’nin manzarası bize eşlik etti. Sonunda, Sun Gate arkasında bulunan “Gringo Killer” diye adlandırılan merdivenlere ulaştık. “Gringo” kelimesi, aslen Meksika’da Amerikalılar için kullanılmaya başlansa da, zamanla Latin Amerikalı olmayan herkes için kullanılan bir kelimeye dönüşmüş. Bu ismi bu merdivenlere kim takmış bilmiyorum ama sadece 50-60 basamak olması sebebiyle, merdivenlerden boşuna korktuğumuzu anladık. Sonuçta son 3 günde ne merdivenler çıkmıştık…

Gringo Killer’ı da tamamladıktan sonra Sun Gate'‘de bizi yağmurlu ve puslu bir hava karşıladı. Fakat bu hava tadımızı kaçırmazdı çünkü başarmıştık.

Her ne kadar fotoğraflarda çok net çıkmayacak olsa da, Machu Picchu’yu görebiliyorduk ve zihnimiz bize oyunlar oynamaya başlayana kadar gördüklerimiz belleğimizde kalacaktı. Buradan sonra güle oynaya yürüyeceğimiz ve nispeten yokuş aşağı son 45 dakikalık yolumuz kalmıştı

Yaklaşık 25 dakika sonra önünden geçmek üzere olduğumuz büyükçe bir kaya dikkatimizi çekti. Özel görünen 3 basamaklı kayanın anlamını rehberimize sorduk.

David bu kayanın bir çeşit sunak olduğunu, Inkaların Machu Picchu’ya sağlıkla ve güvenle vardıkları için kutsal sayılan koka bitkisinin yapraklarından 3 tanesini kayanın üzerine bıraktıklarını söyledi. Biz de ritüele uygun davrandık ve 3 adet koka yaprağını dileklerimiz eşliğinde sunduk…

Tam ilerlerken yerde deniz kabuğunu andıran küçük bir taş gördüm ki bu taşı eve getirmekle getirmemek arasında uzun süre tereddüt yaşadım. Ancak Tuğçe’nin dediği gibi taşın yeri orasıydı. Inkaların yanlarında taşıdıkları küçük taşları geldikleri duraklarda, büyük taşların üzerine koyarak şükretme ritüelleri gerçekleştirdiklerini ise daha öncesinde öğrenmiştik. Biz de biraz İnkalığımızdan biraz da Bektaşiliğimizden “Hayırlı gelip, hayırlı gidesin” diyerek taşı yaprakların üzerine koyup yolumuza devam ettik.

İlerledikçe, açan da havanın mutluluğu ile 10 dakika sonrasında sol tarafımızda büyük bir taşı daha geçtik. Machu Picchu Dağı’nın kopyası şeklinde kesilen taşın çok yakınında geçmişte köpeğiyle birlikte bir mumyalanmış bir cenaze bulunduğu bilgisini aldık.

Artık son düzlükteydik ve tek yapmamız gereken yön tabelalarını takip etmekti.

4 gün sürmesini planladığımız yolculuğumuzda 3. günün sonunda Machu Picchu’ya varmıştık.

Çektiğimiz fotoğraflar sonrası Aguas Calientes’e gidecek otobüslere doğru yol alırken yorgun bedenimizi, ayaklarımız değil dinç zihnimiz taşıyordu. Bu mükemmel yolculuğun sonuna gelmiştik, ancak işimiz henüz bitmemişti; ertesi gün Machu Picchu’yu bir kez daha ziyaret edecektik…

Akıllı saatlerimizdeki kayıtlara göre;

Ben - 21,01 km - Toplam 3677 kalori

Tuğçe - 17,55 km - Toplam 2490 kalori

Yine Neredesin Instagram Hesabı

Önümüzde bulunan yaklaşık 250 km’lik yolu 4 saatte bitireceğimiz vadedilmişti. Otobüste, ben de diğer turistler gibi oldukça heyecanlıydım fakat benim heyecanım onlardan biraz farklıydı. Yanımda uyuyan karım bile bilmiyordu ki, beni heyecanlandıran göreceğim deniz aslanları değildi. Çünkü deniz aslanları deniz ayılarının amca çocuklarıydı ve ben de az ayı değildim üstelik yılın 6 ayını denizde geçiriyordum. Ayrıca bugüne kadar süren meslek hayatımda denizde kendim gibi pek çok irili ufaklı ayı görmüştüm. Beni heyecanlandıran yaptığım plandı. Tekneye bindiğimizde, Tuğçe ile tanıştığımız günden bu yana, bindiğimiz tüm deniz taşıtlarında olduğu gibi, kaptanın ne kadar kötü olduğundan bahsedip mesleki donanımımla onu etkilemeye çalışacaktım. Acaba Tuğçe her zaman olduğu gibi beni eyleyip mutlu edecek miydi yoksa “Vay aslanım benim” diyerek kayaların üzerinde sere serpe yatan hayvanları mı izleyecekti?

1.Paracas Limanı

Liman zaten adaları ziyaret edeceğiniz teknelerin kalkış noktası ve çevredeki balıkçıları izlerken taze deniz ürünleri yiyebileceğiniz pek çok restoran mevcut.

2.Ballestas Adaları: Küçük Galapagos

Paracas’da otobüsten inerek önceden ayarlanan teknemize geçtik. Günümüz Ballestas Adaları tekne turu ile başlıyor. Ballestas Adaları’nı popüler kılan şey sahip olduğu ekosistem. Adaların ev sahipleri arasında deniz aslanlarından penguenlere, yunuslardan pek çeşitli deniz kuşlarına kadar geniş yelpazede hayvanlar var.

Bu hayvani ortam adaların “Mini Galapagos” diye anılmasını sağlıyor. Fakat ben Galapagos deyince bir kaplumbağa beklerim. Dolayısıyla bu tecrübe sonrası karar verdim ki, Gaziantep ne kadar Paris değilse Ballestas da o kadar Galapagos değil.

Bu arada adalar sadece denizden izlenebiliyor ve ayak basmak yasak. Adalara geçerken, Nazca Çizgileri’ni hatırlatan, gizemi çözülememiş Paracas Şamdanı sol tarafınızda kalacak. Yapılan testler neticesinde, Paracas Şamdanı’nın M.Ö. 200 yılından beri burada olduğu anlaşılmış.

3.Malecon El Chaco

Tekne turu sonrası küçük bir tur attığımız sahildeki yürüyüş yolunun adı Malecon El Chaco. Balıkçı tekneleri, kafeler ve hediyelik eşya tezgahlarının eşlik ettiği bu yol üzerinde akşam güneşin batışını izlemenin keyifli olduğu söylense de biz sıradaki durağımız için Paracas’dan ayrılmak zorundaydık.

Bizim Paracas ziyaretimiz Ballestas sonrası yediğimiz ceviche ile tamamlandı ancak gelmeden önce yaptığım araştırmalar sonucunda zaman bulunursa aşağıdaki duraklara da şans verilmesi gerektiğini farkettim.

4.Paracas National Reserve

Doğal koruma alanı olan bölge yaklaşık 200.000 hektar genişliğinde hem deniz hem kara ekosistemi olarak türüne az rastlanır bir zenginliğe sahip. Kuş gözlem alanlarından yürüyüş rotalarına kadar pek çok keyifli aktivite barındıran bölgeye biz gidememiş olsak da taksi kiralayarak ulaşabilirsiniz. Alan bir de “Ruta de los Fósiles” isimli yol barındırıyormuş ki, bu yol boyunca binlerce senelik deniz canlılarının fosilleri sergileniyormuş.

Paracas National Reserve Giriş ücreti 11 Soles.

5. Paracas Tarih Müzeleri

• Museo de Sitio Julio C. Tello:

Paracas National Reserv’de yer alan, Museo de Sitio Julio C. Tello 0900-1700 arasında hizmet vermekteymiş. Paracas kültürüne ait pek çok arkeolojik eserin yanında, MÖ. 500’e tarihlenen renkli kumaşlar müzenin ilgi çekici eserleri arasında yer alıyormuş. Asıl ilgi çekici olanlar ise müzenin sabırlı bekçileri mumyalar olmalı diye düşünüyorum.

Paracas halkı sosyal sınıf farkını belirlemek için, bebeklere erken dönemde kafatası deformasyonu uyguluyormuş. Müze bu uygulamaya dair örnekler de sunmaktaymış.

Biletler 11 soles.

• Museo de Historia Juan Navarro:

Şehir merkezinde yer alan Museo de Historia Juan Navarro’da, Nazca, Wari ve Paracas kültürlerine ait koleksiyonlar sergilemekteymiş. Tıbbi müdahale için olduğu düşnülen delikler açılmış kafatasları - ki müdahale sonrası yaşamaya devam ettiği düşünülen iskeletler bulunmuş - ile hacimsel olarak genişletilmiş kafatasları da varmış. Dolayısıyla, Paracas gezilecek müzeler listesinde, uzaylı teorilerini sevenleri, en çok mutlu edecek yer burası.

0900-1800 arası ziyaretçi ağırlayan müzeye giriş bileti 10 soles.

Siz müzelerden çıktığınızda biz Huacachina’ya varmış olacağı. Paracas'ta ne yapılır sorusuna cevap bulduğunuza göre, aşağıdaki lin ile seyahatimiz devamına tanıklık edebilirsiniz.

Yine Neredesin Instagram Hesabı

Akşam için gezmeyi planladığımız bölge, adını çokça duyduğumuz Barranco’ydu. Biz de planımıza sadık kalarak hem akşam yemeği hem de gezinti için Uber ile geldiğimiz Barranco’nun sokaklarını arşınlamaya başladık.

Barranco, tarihi merkezin aksine, Lima’nın Pasifik kıyısına bakan tarafında konumlanmış. Bu bohem mahalleyi gezmek için en uygun başlangıç noktasının merkezde bulunan Plaza de Armas olduğuna kanaat getirdik ve aşağıdaki durakları görmeden otele dönmeme kararı aldık. Önceden planladığımız üzere aşağıdaki rota çerçevesinde bir gezinti yaptık;

Barranco Yürüyüş Rotası için Tıklayın;

1. Plaza de Armas Barranco(Parque Municipal de Barranco)

Gündüz tarihi merkezdeki curcunadan sonra ışıkların da etkisiyle, bizde son derece sakin ve romantik bir izlenim yaratan Plaza de Armas Barranco, yukarıda da bahsettiğim üzere bölgenin merkezi konumunda. Etraftaki palmiyeler, heykeller, tarihi binalardan oluşan bu kompozisyonu, gündüz görememiş olsak da, akşam ışıkları altında oldukça beğendiğimizi söyleyelim. Bu arada bahsi geçen binalardan biri de 1922 yılından beri hizmet veren bir kütüphane. Akşam saatlerinde yerel müzisyenlerin performans sergilediğini duyduğumuz meydanda, payımıza düşeni alıp yolumuza devam ettik.

2. Puente de los Suspiros (İç Çekişler Köprüsü) ve Bajada de los Baños: Romantizm ve Sanatın Buluştuğu Yer

Barranco’nun en ünlü simgesi nedir deseler herhalde cevap Puente de los Suspiros(İç Çekişler Köprüsü) olurdu. Efsanelere göre, köprünün yolcuları nefeslerini tutarak geçerse dilekleri kabul oluyormuş. Biz de efsanelere kulak verip, bir nefeste köprüyü geçerek, aşağıya inip Bajada de los Baños’a ilerledik.

Duvarlardaki grafitiler ve küçük butiklerle, kafelerin arasında adeta açık hava galerisinde yürüyormuş hissiyle ilerlediğimiz patikanın adı Bajada de los Baños.

Cadde, Pasifik Okyanusu’na doğru iniyor, keza zamanında bu patikayı balıkçılar denize giderken ve dönerken kullanıyormuş. Caddenin sonuna doğru yüzümüze gelen esintinin keyfiyle, Murathan Mungan’ın hakkını teslim ederek başlıyoruz mırılandanmaya;

”Geçse de yolumuz bozkırlardan
Denizlere çıkar sokaklar”

3.Iglesa La Ermita ve Santísima Cruz Kilisesi

Parque Municipal de Barranco’da bulunan La Ermita, Barranco'daki ilk ve en eski kiliseymiş, fakat pek bakımlı olduğu söylenemez 18. yüzyılda kerpiç ile yapılan bina, efsaneye göre denizde kaybolan balıkçılara yol gösteren mucizevi bir ışığın görüldüğü yere yapılmış. 1974’te depremde aldığı hasar sonrası ne yazık ki kapılarını kapatmış ve ziyaretçi kabul etmiyor fakat hemen karşısında bulunan ve 20.yy başında inşa edilen Santísima Cruz Kilisesi (Kutsal Haç Kilisesi)’nin barok iç tarzı ve dini sanat eserleri görülmeye değer.

4. Calle la Ermita: Bohem Sokakların Gizemi

Pasifik Kıyısı’nın ötesine şimdilik geçme niyetimiz olmadığı için, sonundan geri döndüğümüz Bajada de los Baños'tan yukarıya doğru çıkarak Calle la Ermita'ya geçiyoruz. Yine gelmeden önce yaptığımız araştırmalar sonucunda, karakteristik bir sokak olduğunu öğrendiğimiz Calle la Ermita adını küçük bir şapelden almaktaymış. Eski kolonyal ahşap evlerin balkonları arasından, sanat galerilerinin vitrinlerine göz atarak, çağdaş sanattan anlıyormuşuz gibi davranarıp yolumuza devam ediyoruz.

5. Puente Montero Bernales ve Çevresindeki Sanat Alanları

Calle la Ermita'ya oldukça yakın olan, Puente Montero Bernales, Puente de los Suspiros kadar ünlü bir köprü olmasa da, Barranco'nun dokusunda yer etmiş noktalardan biri.

Köprünün etrafında ve altındaki sokaklardaki duvar resimlerinin her biri benzerine az rastlanır nitelikte. Mahallenin açık hava sanat galerisi özelliğini pekiştiren murallar arasında bizim favorimiz ise; Puenta de Los Suspiros’un hemen yanında yer alan, El Hogar de un Suspiro by Jade Rivera.

Küçük gezintimiz sonrası ayaklarımız kendiliğinden canlı müzik seslerine doğru yolu arşınlamaya başlayınca, “Neden bir Pisco Sour içmeyelim ki?” sorusuna verecek bir cevabımızın olmadığını oturduğumuz masada anlıyoruz.

Lima’daki ilk akşam yemeğimiz sonrası, Türkiye’deki uber açlığımızı giderip otele geçtik. Yarın yolumuz uzun…

Yine Neredesin Instagram Hesabı

• Toplamda 800'den fazla düz çizgi, 300'e yakın geometrik şekil ve 70'in üzerinde hayvan ve bitki figürü bulunmaktaymış.

• Yapılış tekniği: Toprağın yüzeyindeki koyu renkli taşlar temizlenerek altındaki açık renkli kum ortaya çıkarılmış.

• Korunmasının sırrı: Bölgedeki aşırı kuraklığın yanında rüzgar da olmayınca şekiller yüzyıllarca görünür kalmış.

  

• Popüler figürler:

  • Kolibri (Hummingbird) – 96 metre

  • Maymun – 135 metre, sarmal kuyruğuyla dikkat çeker

  • Örümcek – Mükemmel oranlara sahip

  • Astronot – İnsan figürü ama başı büyük, bu sebeple astronot diye isimlendirilmiş.

  • Spiral şekiller – Bazıları suyla ilişkilendiriliyormuş.

Uzaylı teorilerinin havada uçuştuğu yazımızı incelemek isteyenler için;

Nazca Çizgileri’nin ne olduğunu anlattığımıza göre, sıra geldi bu gezi için uçak biletini nasıl alacağımıza.

Hangi Havayolları ile Uçuluyor?

Çoğunluğu Nazca Havalimanı kullanılarak yapılan uçuşlar, yaklaşık 3000 ft yükseklikten, 30-40 dk kadar sürmekte. İşaretler üzerinde sekiz çizerek yapılan uçuşlarda yolcuların tamamı her figürü rahatça görebiliyor.

Uçuşlar kesinlikle konforlu değil ve kusmadan tamamlamak için özel bir çaba sarf etmeniz gerekmekte.

6-12 kişi kapasiteli uçaklar kullanılarak yapılan turlarda önce çıkan firmalar;

• Aeronasca

Peru Hop sebebiyle bizim tercihimiz bu firma oldu(ya da Peru Hop’un tercihi bu sayfa oldu). 6 kişilik uçağımızla yaptığımız turda bir anormallikle karşılaşmadık dolayısıyla önermemizde mahsur yok diye düşünüyoruz.

• Nazca Airlines

Listenin en popüler firması bu. 15 yıldır bu uçuşları gerçekleştiren firma Nazca Havalimanı’nı kullanmakta ve 35 dk için 85 USD istemekte.

Nazca Airlines Biletleri İçin Tıklayın;

• Aerodiana

14 yıldır hizmet veren şirket, Cessna Grand Caravan tipi uçaklar kullanıyor ve bu uçaklar diğer firmaların uçaklarından biraz daha büyük.

Aerodiana Biletleri İçin Tıklayın;

• Alas Peruanas

Listenin son sırasında yer alan firmayı ilgi çekici kılan ise Nazca dışında, Pisco’dan da uçuş gerçekleştirmesi. Dolayısıyla kısıtlı zamanınız varsa, ya da Nazca’ya kadar karayolu ile gelmek istemezseniz alternatif olabilir. Ancak böyle küçük uçaklarla uzun yolculuklarda çok konfor beklememenizi öneririm. Havalimanı seçiminize ve bulunduğunuz şehirde otelden alınıp alınmayacağınıza göre 30 dk ile 6 saat arasında değişen tur paketleri, 90 ile 330 USD arasında fiyatlandırılmış.

Alas Peruanas Biletleri İçin Tıklayın;

Uçak Bileti Nereden Alınır?

1. Havayolu Siteleri Üzerinden

Tur ile gitmiyorsanız en sağlıklı yöntem bu. Yukarıda paylaştığım linkler üzerinden yapacağınız satın alma işlemi esnasında size sorulacak sorular genelde aşağıdakiler olacak;

• Pasaport numarası

• Doğum tarihi

• Yaklaşık kilo (uçak dengesini ayarlamak için)

Online ödeme bittikten sonra genelde PDF bilet ya da QR kod geliyormuş.

2. Tur Paket Siteleri Üzerinden

Viator, FindLocalTrips, PeruHop gibi platformlardan uçuş + transfer + rehberlik hizmeti içeren hazır paketler almak da bir seçenek.

Bizim Peru Hop’dan aldığımız 2 günlük turun içeriğinde bu uçuş da vardı dolayısıyla tekrar bilet ve rezervasyon gerekmedi. Bizim gibi zaman sorunu olanlar için kullanışlı bir yöntem.

Peru Hop üzerinden aldığımız 2 günlük Lima-Huacachina turumuza, kişi başı 119 USD daha ödeyerek, Huacachina’dan transfer + uçuş ekledik. Diğer firmalarda fiyatlar biraz daha farklı olabilir.

Peru Hop ile Nazca Uçuş Biletleri İçin Tıklayın;

3. Havalimanından

Havalimanında pek çok firmanın acentesi mevcut. Dolayısıyla istediğiniz birini ziyaret edip alabilirsiniz. Diğer seçeneklerde olduğu gibi bu seçenekte de önceden saati ayarlamanız mümkün değil, yani her koşulda havalimanına gidip biletinizi fiziksel olarak alıp sıraya girecek ve ekranı takip edip, görevlilerin çağrılarına kulak vererek sizin için ayarlanan ilk uçuşa bineceksiniz.

Uçuş Öncesi Bilmeniz Gerekenler

• Sabah saatlerinde türbulansın daha az olduğu söyleniyor.

• Uçuş öncesi kahvaltı yapılması önerilmiyor.

• Yüksek sezonda önceden rezervasyon yapmak faydalı olabilir.

• Zaman sorununuz yoksa ve son dakika rezervasyonlarından gerilen insanlardan değilseniz, Nazca’ya gidince internettekinden daha uygun fiyatlara bilet bulma ihtimaliniz var(Youtube’un yalancısıyım)

• Aksi belirtilmedikçe, bahsettiğim kişi başı fiyatlara, nakit olarak ödenen 30 soles havalimanı vergisi, ve 47 soles turistler için alınan havalimanı giriş bileti ücretleri dahil değil. Dolayısıyla nakit olmak üzere 22 USD daha masrafınız olacak.

  

• Peru Hop organizasyonu için, 95kg üzeri insanlardan 85 USD ekstra ücret istenmekte.(Muhtemelen tüm firmalarda benzerdir.)

• Pasaportunuz muhakkak yanınızda olmalı.

• Nazca’ya kadar gitmişken, planınızı Cantalloc Su Kanalları’nı ve Chauchilla Mezarlığı’nı da görecek şekilde yapmanız gününüzü daha keyifli hale getirebilir.

  

Yine Neredesin Instagram Hesabı

Çizgilerin ne zaman, neden, kim tarafından yapıldığı hâlâ net değil, mabadımı kaynak göstererek diyebilirim ki, kuvvetle muhtemel Tanrı’ya ulaşmanın yolunun çöle figür çizmekten geçtiğini düşünen birileri yapmıştır. Bizim için mesele bu sorunun cevabını bulmaktan çok, o çizgilerin üzerinden kusmadan uçup, “vay arkadaş, burası kezin uzay gemisi için iniş pistiydi” diye pis bir geyik yapmaktı. Nazca’ya yol biraz uzun, özellikle Çorlu’dan gidiyorsanız. Yolun manzarası Tuğçe için rüyasında gördükleri. Benim gibi yolda uyumadıysanız üzülmeyin, asıl rüya yol boyunca gördüğünüz kızıl toprak ve sapsarı güneşin ardından Nazca’ya vardığınızda başlıyor. Yağmurun uzun zaman önce terkettiği bu rüyayı, buyrun birlikte görelim.

Acelesi olanlara; Nazca için 3 sebep;

1. Gökyüzünden bakınca ortaya çıkan devasa çizgiler (evet, yerdeyken görünmüyor).

2. Kuraklığın ortasında hâlâ çalışan 1500 yıllık su sistemi (teyemmüme gerek kalmıyor).

3. Sizden fatiha bekleyen mumyalar.

Nazca Medeniyeti

Nazca halkının, MÖ 200 ile MS 600 yılları arasında yaşadığı düşünülüyormuş. Neredeyse çöl sayılabilecek toprakta, tarım yapabilecek kadar konusunda iyi olan halk, aynı zamanda bunu mühendislik konusundaki ciddiyetlerini de kanıtlayan sulama sistemlerine borçluymuş. Tüm bunların yanında, sanat sepet işlerine de bir hayli meraklı olacaklar ki çöle baya şekiller çizmişler. Bulunan seramiklerde antropormorfik tanrıların, savaşçıların ve doğanın motifleri varmış. Tekstil konusunda da iddialı olan halkımız 200 den fazla renkte doğal boya kullanmış ki, ben saymadım kulaktan duyduğum bilgilerin yalancısıyım. Bugün ise halk yaşamını, maden ocakları tarım ve turizm sayesinde devam ettirebiliyor. Rehberimizden öğrendiğim bilgi doğruysa, çalışma çağındaki erkeklerin yüzde 45’i civardaki maden ocaklarında çalışmaktaymış. Yani geçmişten bu yana Nazca’lar İsveç çakısı gibiymiş. Lima’dan 7 saat otobüsle geldiğime değer mi diyorsanız, gezilecek yerlerle devam edelim.

Nereleri Gezelim?

Yukarıda da bahsettiğim gibi Nazca deyince akla çizgiler, çizgi deyince de Nazca geliyor. Çizgilerden sonra mumyalar ve yaklaşık 2000 senelik sulama kanalları da görülmesi gereken yerler arasında.

1)Nazca Çizgileri

Toplamda 800'den fazla düz çizgi, 300'e yakın geometrik şekil ve 70'in üzerinde hayvan ve bitki figürü varmış ki bunların tamamını görmek için herhalde uçak satın almanız gerekiyordur. Bazı çizgilerin ve de figürlerin ise henüz keşfedilmediğine dair efsaneleri kulak ardı ediyorum. Toprağın yüzeyindeki taşlar temizlenerek altındaki açık renkli tabakanın ortaya çıkarılmasıyla oluşmuş olan çizgiler, bölgede aşırı kuraklık ve de rüzgarsızlık olunca yüzyıllar boyunca korunmuş. Popüler figürler ise aşağıda;

• Maymun – 135 metre boyuyla benim favorim

• Örümcek – Mükemmel oranlara sahipmiş.

• Astronot – Astronot başlığı takmış bir insan figürü olunca gizemli teorilerin bayrak taşıyıcısı oluyor.

• Spiral şekiller – Bazıları suyla ilişkilendirilmekteymiş.

Çizgilerin bir kısmı Güneş’in ve bazı yıldızların doğuş/batış noktalarıyla hizalanmaktaymış. Konunun gizemi aydınlanamayınca teorilerin de ardı arkası kesilmemiş. Teorilerden bazıları ise çizgilerin, tarım yılına göre bir takvim olarak yorumlanması gerektiği, yağmur yağması için tanrılara bir mesaj verme yöntemi olduğu vs şeklinde uzayıp gidiyor. Benim en sevdiğim teori ise zamanında takıntılı bir resim öğretmeninin hükümdar olmasıyla birlikte tüm ülkeye ödev vererek süreci başlatmış olması. Tabi bu teoriyi benden başka destekleyen yok çünkü ben uydurdum.

Nazca çizgilerini nasıl göreceğiz diyenler için buraya detaylı anlatım içeren bir link bırakacağım. Ancak kısaca anlatmam gerekirse; yol üzerindeki gözlem kulelerinden 2 adet figürü görebilmeniz mümkün daha fazlası için ise uçak turuna katılmanız gerekiyor.

2)Cantalloc Su Kanalları

Nazca halkı yeraltı sularını spirallerle açılan dikey kuyularla yüzeye çekmiş yani adamlar bildiğin sondaj yapmış ki kuyulara da “Puquios” demiş. Tarım ve günlük yaşam için kullanılan bu kuyuların 40’tan fazlası bugün bile kullanılmaktaymış.
UNESCO da bu sistemi “dünyanın en sürdürülebilir antik sulama sistemlerinden biri” olarak kabul etmiş.

3)Chauchilla Mezarlığı

Chauchilla Mezarlığı’nı dünyadaki binlerce mezarlıktan ayıran önemli bir özelliği var, herkesin görebileceği mumyalara ev sahipliği yapıyor olması.

Konu ilginizi çekerse diyerek aşağıya ayrıntılı içeriğin linkini bırakıyorum. ;

4)Antonini Müzesi

Vaktiniz varsa civardaki arkeolojik kazılardan çıkan eserler ile minyatür su kanalı modellerini görüp sistemi daha iyi anlamak için iyi bir seçenek olabilir. Ayrıca müze bünyesinde Nazca çizgilerinin yapım tekniği de açıklanmaktaymış. Biz gidemedik dolayısıyla çok derin bilgi sunamıyoruz. Her gün 09.00-19.00 arasında açık olan müzeye giriş ücreti 15 soles.

Cusco uçuşu için havalimanına yetişmemiz gerektiğinden, dönüş yoluna geçtiğimiz Nazca’yı görme niyetindeyseniz 1 tam gün ayırmanızı öneririz.

Yine Neredesin Instagram Hesabı

Nazca’ya varmak üzereyken, uçuşumuzun hava koşulları sebebiyle hemen olamayacağını öğrendik. Biz de ironide beslenen bir çift olduğumuz için, Nazca’nın yaklaşık 30 km güneyinde yer alan Chauchilla Mezarlığı’nı ve pek tabi yaklaşık 1500 yıldır bizi bekleyen sakinlerini daha fazla göz ardı etmeyelim dedik ve bir taksi çevirerek yola çıktık.

Tuğçe’nin İspanyolcasına benim tarzancamı ekleyerek, taksiciyi mezarlıkta işimizin çok uzun olmayacağına, bir fatiha okuyup çıkacağımıza ikna ettik. Dolayısıyla dönüş için de bizi bekleyen taksicimiz aynı zamanda küçük turumuzun da rehberi de oldu.

Inkaların, yanında dünkü çocuk sayılacağı mumyaların diyarı, MS 200 ile MS 800 ölüleri ağırlamaya başlamış. 800-900 adet mezar barındıran, Chauchilla Mezarlığı’nın büyüklüğü yaklaşık 200 metreye 2 km. Nazca bölgesinde, 120 benzer mezarlık bulunmasına rağmen, sadece burası ziyaret edilebiliyor. Kalanlar çoktan mezar hırsızları tarafından tahrip edilmiş. Chauchilla’daki mezarlar genelde birden fazla kişiye ev sahipliği yapmaktaymış.

Mumyalama tekniği Mısır’dakinden çok daha basit olmakla birlikte ölüleri, pek tabi üzerindeki kıyafetleri ve saçları koruyan asıl şey ise ölülerin kaplandığı reçinenin formülü. Etrafta bulunan dağlardan farklı minerallere sahip farklı renklerdeki topraklar, lokal otlarla karıştırılmış ve macun kıvamına getirilmiş. Daha sonra ölüler bu macunumsu tabaka ile kaplanmış. Sadece 5 günlük bir süreç sonrasında bölgenin iklimi de üzerine düşeni yapmış ve mumyalar yüzlerce sene bozulmamış.

Aklınızda “Peki neden ölülerini gömmemişler?” diye bir soru geldiyse cevabı “Aslında gömmüşler.” olacak. Nazcalar açtıkları çukurlarda, odalar hazırlamışlar. Törenler eşliğinde ölüleri, güneşe doğru oturur pozisyonda yerleştirerek, etrafını kerpiç benzeri duvarlarla ve kumla kaplamayı ihmal etmemişler. Ölülerin güneşe dönük olması reenkarnasyona inanıldığının göstergesi niteliğindeymiş. Yeniden hayat bulması istenmeyen insanlar ise, ağızları ve göz kapakları çivilerle birbirine tutturulup, elleri bağlanarak mezarlara yerleştirilmiş. Yine reenkarnasyon inancına uygun şekilde ölüler yanında eşyalarıyla gömülmüş ki bu eşyalardan benim dikkatimi en çok çeken ise farklı mitolojilerde de yeniden doğuşu sergileyen deniz kabukları.

Bazı mumyaların takılarla süslenmesi öte alemde bile olası bir statü farkına inandıkları yorumlarına sebep olmuş. Örneği uzun saçlı olan mumyaların rahiplere ait olduğu bilinmekteymiş. Bazı mumyaların kafatasındaki delikler ise gizemini korumaktaymış.

Aslında binlerce mumyaya ev sahipliği yapan dev nekropol, zaman içinde tıpkı diğer mezarlıklar gibi define avcılarının da hedefi olmuş ve bir çok mumyanın değerli eşyaları çalınarak mezarlar geri döndürülemez şekilde tahrip edilmiş. Sonunda koruma altına alınan Chauchilla Mezarlığı’nda bulunan, 20 kadar mumya arkeologlar tarafından toplanmış ve ziyaretçilerin göreceği şekilde tekrar yerleştirilmiş. Bazı bebek mumyaları ise müzeye kaldırılmış. Bu sebeple pek çok insan kemiği ve tahrip edilmiş mumya kalıntısı hala etrafa saçılmış durumda.

Biz öğle saatlerinde gerçekleştirdiğimiz ziyaretimizi, “Bırakalım, ölüleri ölüler beklesin” diyerek sonlandırdık ve Nazca Havalimanı’nın yolunu tuttuk.

Her gün 08.00 - 16.00 arasında açık olan mezarlığın çölde olduğunu hatırlatır, giderken şapkanızı ve suyunuzu unutmayın diye uyarmayı bir borç biliriz.

Lima için, Peru’da geçirdiğimiz takvimin ilk ve son gününü ayırmayı planlamıştık, zaman sınırlı olunca da bavullarımızdan kurtulur kurtulmaz şehri gezmeye en doğru yerden yani Lima tarihi merkezden başlayalım dedik. Gelmeden önce bizim de aklımızda Lima’da ne yapılır sorusu olduğu için öncesinden Lima gezilecek yerler listesini hazırlamıştık. Gezilecek pek çok yer olmasına ve sokaklarda yürümenin bile insanı keyiflendirmesine rağmen, bizim için ön plana çıkan yerleri sıralayarak Lima gezilecek yerler listesini kendimizce oluşturup aşağıdaki rotayı takip ettik;

Lima Tarihi Merkez Yürüyüş Rotası için Tıklayın;

1)Convento de San Francisco - Tarihi Kütüphane ve Katakomplar

Bazilika ve Manastırdan oluşan Convento de San Francisco’nun temelleri 1546 yılına dayanmakta.1673’de tekrar yapılan bina ise 18.yy boyunca genişletilerek bugün gördüğümüz ihtişamlı halini alarak 70 m yükseklik ve 30 m genişliğe ulaşmış. Endülüs izleri taşıyan binanın, iç avlusunu süsleyen mozaikleri de görülmeden geçilmeyecek cinsten.

İtalyan Aziz Fransuva’ya bağlı Fransiskenler tarafından kurulan kilise ve manastır, tarikatın dünya görüşüne uygun olarak eğitim ve sosyal yardım hizmetlerinde de kullanılmış. Manastırda bugün hala 42 kesiş yaşamaktaymış.

Manastırın altında yer alan ve sömürge döneminde kullanılan halk mezarlığı ise binanın turistler açısından en ilgi çekici hale gelme sebebi. Sömürge döneminde kullanılan katakomplarda 70.000 kişinin gömülü olduğu tahmin edilmekteymiş. 17. yy boyunca devam eden defin işlemleri 1808 yılında yasaklanana kadar devam etmiş. Ancak manastırda görev alan kesişlerin defin işlemleri hala buraya yapılmaktaymış ki en son defin işlemi 7 ay önce gerçekleşmiş. Fotoğraf çekmek yasak olduğu için ne yazık ki içeriden bir görsel paylaşamıyorum.

Manastırın kütüphanesi, sahip olduğu, bazıları 17.yy’dan kalan, din, felsefe ve coğrafya gibi konuları içeren, yaklaşık 25.000 ciltlik eser ile Latin Amerika’nın önemli koleksiyonlarından biri olarak ön plana çıkmakta. Kitapların restorasyonları bizzat kesişler tarafından yapılmaktaymış.

Giriş kişi başı 20 Sol.

2)Catedral de Lima -Sömürge Mimarisi ve İnka Motifleri

Plaza de Armas’ın doğusunda bulunan Catedral de Lima ruhani yönünün yanında, yapımına Pizarro’nun emriyle başlandığı için İspanyol sömürgeciliğinin siyasi bir simgesine de dönüşmüş. Ahşap bir şapel olarak inşa edildiği 1535’den bu yana geçirdiği pek çok depremin ve yılların etkisiyle zaman zaman yaşadığı yeniden inşa süreçleri sonunda bugün gördüğümüz halini almış. Bugün gördüğümüz yaklaşık 84 metre uzunluğunda ve 46 metre genişliği ve ayrıca sahip olduğu 2 çan kulesi ile birlikte yıllar bu binaya yaramış diyebiliriz. 14 şapelli bina, neoklasik dokunuşların yanında ana hatlarıyla İspanyol Rönesans planına göre şekillenmiş diyorlar, ben diyenlerin yalancısıyım. Mimarlar her ne kadar İspanyol olsa da, inşaatta çalışanların Incalar olduğu düşünülmekte. Bu da sömürü mimarisinin en büyük ironisidir herhalde.

Lima Katedrali’ni Avrupalı muadillerinden ayıran özelliklerden biri ise eserlerinde yerlilerden izler taşıması. Şapellerdeki Inti(Güneş Tanrısı) ve And Haçı desenleri ve yerel hayvan figürleri gibi İnka ve And motiflerinin bilinçli bir şekilde işlendiği düşünülmekte. Kaldı ki hristiyan misyonerlerin bölgeye geldiğinde, “Biz de yabancı değiliz ya bizim dayı tarafı hep güneş tanrısından geliyor.” konseptli çalışmalar yapıp, örneği İsa’yı Güneş’in oğlu gibi göstererek yerel halkın ilgisini çekmeye çalışmışlar. Bu sebeplerle, bölgedeki aziz heykelleri ve resimlerinin baş kısmında Avrupa’daki örneklerde olduğu gibi hare değil direkt olarak güneş motifi mevcut.

Lima Katedrali’nde Pizarro’ya ait olduğu düşünülerek sergilenen mumyanın 1977 yılında sahte olduğu anlaşılmış ve Pizarro’nun kemikleri gizli bir duvar bölmesinde kurşundan bir kutu içinde bulunmuş, ve girişte sağ taraftaki koridorda sergilenmeye başlanmış.

Flaş kullanmanın yasak olduğu mekanda, sakin fotoğraflar çekebilmek için ziyaretin sabah saatlerinde yapılması daha faydalı olabilir. 45 dakikalık İngilizce ve İspanyolca rehberli turlara katılmak da keyfinize bırakılmış durumda.

Ziyaret Saatleri ve Giriş Bilgileri

- Ziyaret Saatleri: Pazartesi – Cumartesi, 09:00 – 17:00 arası (Pazar günleri kapalıdır

veya sadece ayin saatinde açılır).

- Giriş Ücreti: 30 Sol

3)Plaza de Armas de Lima - Şehrin Kalbi

Plaza de Armas, şehrin kalbi sayılabilecek, Lima’nın yanısıra tüm Peru için önemli bir tarihi merkez. Francisco Pizarro 18 Ocak 1535’de “Obamızı buraya kuracağız.” diyerek bu meydanı çevirmiş ve sonra olaylar gelişmeye başlamış. Merkez etrafında gelişen şehirlerin güzel bir örneği de böylece hayat bulmuş. Lima tarihi yapıları da bu merkez etrafında yükselmeye başlamış.

4)Palacio de Gobierno del Perú - Cumhurbaşkanlığı Sarayı ve Değişen Nöbet Töreni

Peru Cumhurbaşkanı konutu ve ofisi olarak hizmet veren Palacio de Gobierno del Perú, Plaza de Armas’ın kuzeyinde yer alıyor.

1935 yılında yine şaşırmayacağınız üzere Pizzarro tarafından saray alanı olarak seçilen bölgede yükselen ilk bina, Taulichusco liderinin evinin üzerine yapılarak dosta güven düşmana korku vermiş. Yine yüzyıllar boyunca başta depremler olmak üzere pek çok çevresel faktörden etkilenen saray pek çok kez yıkılıp son halini 1937 yılında atılan temelden sonra almış.

Sarayın önünde her gün 11.40’da gerçekleşen nöbet değişimi ise turistik bir şölene dönüşmüş durumda. Ana kapı önünde gerçekleşen seremonide görev alan askerlerin Peru Bayrağı renklerinde değil de mavi beyaz üniforma giyiyor olmalarının sebebini merak edince değişik bir tarihi bilgiye ulaşmam çok zor olmadı. Peru’nun bağımsızlık mücadelesindeki kilit isim ve aynı zamanda Peru’nun ilk devlet başkanı José de San Martín’in ordusu, İspanyol sömürgecilerle yaptığı savaşta bugün Arjantin’in de bayrak renkleri olan mavi-beyaz üniforma ve bayrak kullanıyormuş. Dolayısıyla bugün cumhurbaşkanlığı önünde bu bağımsızlık mücadelesinin izleri hala izleyicileri selamlıyor.

Sarayın sadece özel izinle gezilebildiğini hatırlatır ve fotoğraf çekimin de ön cephede serbest olduğunu belirtmek isterim. Nöbet değişim törenini rahatça izlemek için ise 11.30 gibi alanda yer almak gerekiyor.

5)Portal de Escribanos - Kolonyal Dönemin Noter Merkezi

Sömürge dönemi devlet belgelerinin hazırlayıp onaylayan ve mühürleyen yazmanların çalışma alanı olan Portal de Escribanos, döneminin noter merkeziymiş desek sanırım hata yapmış olmayız.

Günümüzde antikacılar ve hediyelik eşyacılarla kitapçılara ev sahibi yapan bugün gördüğümüz bina kompleksi 17.yy’da yapılmış.

Kurulan ilk yapılarda, Pizarro’nun 18 Ocak 1935 tarihinde “Ciudad de los Reyes” adıyla Lima’yı kurmasının ilan edildiği yazılı beyan burada görev yapan yazmanlar tarafından kopyalanıp mühürlenerek arşivlenmiş. Ayrıca yine Pizarro’nun babasının tarlasıymışçasına askerlerine dağıttığı toprakların tahsis belgeleri de yine burada yazılı hale getirilmiş.

6)Casa de Correos y Telégrafos -Tarihi Postane ve İlk Pulun Sergilendiği Müze

1987 yılında, Peru’nun modernleşme sürecinin bir parçası olarak inşa edilen Casa de Correos y Telégrafos postane ve telgraf merkezi olarak kullanılmış. Günümüzde aynı binada hizmet veren müzede, 1857 yılında basılan Peru’nun ilk posta pulu sergilenmekte.

7)Convento de Santo Domingo - Amerika Kıtası'nın İlk Üniversitesi

1535 yılında kurulan Convento de Santo Domingo , Domikien Tarikatı’na bağlıymış ve dominikenlerin dünya görüşüne paralel şekilde bir eğitim merkezine dönüşmüş. Öyle ki 1551 yılında bu kilise bünyesinde kurulan San Marcos Üniversitesi, Amerika kıtasında kurulan ilk üniversite olarak kabul edilirken bugün hala devlet üniversitesi olarak hizmete devam etmekteymiş.

Endülüs esintili çinileriyle sanatsal bir tatmin de sağlayan kilise, en çok aziz mezarı bulunduran yapılardan biri olarak tanınmaktaymış. İş böyleyken zamanla da bir hac merkezine dönüşmüş diyebiliriz.

Giriş kişi başı 20 Sol.

8)Iglesia de San Agustín - Aziz Augustinus Heykeli

Temelleri 16. yy’da atılan bir diğer kilise olan Iglesa de San Agustin, 18. yy itibariyle bugün gördüğümüz halini almış. Agustinyen tarikatı tarafından kurulan kilise, barok yapıdaki cephesinin ortasında yer alan Aziz Augustinus heykeli ila dikkat çekmekte. Lima’nın kolonyal döneminde eğitimli elitler ve yüksek ruhban sınıfı kilisenin gediklileri arasındaymış.

9)Iglesia de La Merced - Bağımsızlık Bildirgesinin Okunduğu Kilise

İlk kez 1535’te kurulan Iglesia de La Merced bugün gördüğümüz halini diğer binalarda olduğu gibi geçen yüzyıllar içinde almış. Görkemli giriş kapıları ve içindeki heykellerle dikkat çeken yapı Lima’da kurulan ilk kiliselerden biri olması sebebiyle önemli bir yere sahip.

8 Temmuz 1821’de, Peru’nun bağımsızlığını ilan ettiğinde, General San Martin’in onayı ile bağımsızlık bildirgesinin ilk kez halka açık şekilde burada okunması, kilisenin, Peru’nun siyasi tarihinde de önemli bir role bürünmesini sağlamış.

10)Jirón de la Unión - Tarihi ve Canlı Alışveriş Caddesi

1535’de Lima’nın kurulmasından sonra oluşturulan Jirón de la Unión Caddesi tarih boyunca önemini koruyarak, 20.yy itibariyle de prestijli bir alışveriş caddesine dönüşmüş.

Sokak müzisyenlerinin keyifli notalarının çınladığı cadde, bu listede yer alan bazı tarihi binaların yanında, eski sinema salonlar ve alışveriş pasajlarına da ev sahipliği yapmakta.

Ayrıca Şili’nin ilk devlet başkanı Bernardo O’Higgins, hayatının son döneminde yaşadığı sürgün yıllarını bu cadde üzerindeki evinde geçirmiş.

11)Plaza San Martín - Özgürlük Heykeli

Şehrin en önemli meydanlarından biri olan Plaza San Martin, 1921 yılında Peru’nun bağımsızlığının 100. yılında inşa edilmiş. Adını, artık tanıdığınız General San Martin’den alan meydan, üzerinde isim babasının bir de heykelini barındırmakta.

San Martín Heykeli’nin kaidesinde bulunan özgürlük tanrıçasının tacı ise lama figürü olarak tasvir edilmiş.

Zamanla şehrin kimliğine dönüşen meydan, mitinglerden konserlere, protestolardan kutlamalara kadar pek çok olaya sahne olmuş ve olmaya da devam ediyor.

12)Gran Hotel Bolívar - Pisco Sour'un Doğduğu Yer

Plaza San Martin’in tam karşısında olan efsanevi Gran Hotel Bolivar, 1924 yılında hizmet vermeye başlamış. Peru’nun ilk lüks oteli sayılan yapılan binanın misafirleri arasında, Ernosto Che Guevera, John Wayne, ve Pablo Neruda gibi pek çok önemli figür bulunmuş.

Bazı şehir efsanelerine göre Pisco Sour bu otelin barında bulunmuş ve hala dünyadaki en iyi pisco sour, otel içinde olan Bar Catedral’de içilirmiş.

Bu arada otelin ve San Martin Meydanı’nın görsel bütünlüğünü ve estetiğini korumak için, ön cephede neon reklam ya da tabela kullanılmıyor olması, ülkemiz adına da kıskanılacak cinsten bir hareket bence.

49 Sol karşılığında “Catedral Boy” Pisco Sour içtikten sonra otele dönüş yolunu tuttuk, keza bavullarımızı alıp havalimanına geçme saatimiz gelmişti.

Yine Neredesin Instagram Hesabı

“Peru’nun İspanyollar tarafından fethi tek bir kişinin askeri ama her şeyden önce siyasi becerisiyle ilişkilendirilmektedir: 1477 yılında Trujillo de Extremadura’da bir soylunun gayrimeşru oğlu olarak dünyaya gelen Francisco Pizarro Gonzalez.”

“Peru’nun Kısa Tarihi” isimli kitapta, Peru’nun İspanyollar tarafından fethedildiği bölümün girişinde, Pizarro’dan bu şekilde bahsediliyor.

Aynı kitabı kaynak olarak kullanarak derlediğim bilgilerin ışığında, Pizarro’nun Peru’ya varışı ve sonrasında gelen İnka Devleti’nin çöküşünü özetleyeceğim.

Pizarro ve Fetih Çalışmaları

1477 yılında doğan Pizarro çocukluğu sonrasında, 1502 yılında Sevilla’dan Santo Domingo’ya asker olarak gitmiş. Santo Domingo’da İspanyol sömürü sistemine alışan Pizarro, 1513 yılında Panama’ya ulaşarak Pasifik Okyanusu’nun keşfine katılmış. Bu dönem, kendisinin ufkunda yeni zenginlik hayalleri belirmesinde önemli rol oynamış.

Ortakları Diego de Almagro ve rahip Hernando de Luque ile iş birliği sonrasında gözünü güney sahillerine diken Pizarro, Panama’daki faaliyetleri sonrası, Pasifik üzerinden güney seferine 1524 yılında başlamış. 1524 ve 1526 yıllarındaki seferleri başarısız olsa da, Horoz Adası isimli adaya ulaşmayı başarmış. Burada ise askerlerin bir kısmı geri dönerken küçük bir bölüm Pizarro’nun peşinden sefere devam etmiş.

1527 yılında nihayet bugünkü Tumbes bölgesinden(Peru’nun en kuzeyi) Peru’ya varan Pizarro’nun burada tanıştığı yerlilerden duyduğu zenginlik iştahını kabartmış. Gördüğü somut zenginlik kanıtlarından bazılarını ve 2 yerliyi yanına alan Pizarro vakit kaybetmeden İspanya’ya dönmüş.

1529 yılında, Kral V. Carlos’dan yazılı fetih yetkisi alan Pizarro, elde edeceği ganimetlerin yüzde 20’sini kraliyete bağışlamak koşuluyla aldığı destek ile, resmi olarak İspanyol fetih girişimini başlatmış.

İnkaların Siyasi Krizi

Hikayenin diğer tarafında ise, aynı dönemde İnka Krallığı siyasi bir kriz yaşamaktaymış. İnka Kralı Huayna Cupac’ın uzun zamandır Tumiampa’da olması, başkent Cusco şehrindeki elitleri rahatsız etmekteymiş. Huayna Cupac’ın 1527 yılında(muhtemelen İspanyollarla birlikte Amerika’ya gelip Panama’dan yayılmaya başlayan çiçek hastalığı sebebiyle) ölmesi sonrasında, oğullarından Cusco’da bulunan Huascar ile Quito’da bulunan Atahualpa taht için savaşmaya başlamış. Dolayısıyla Pizarro’nun geldiği dönemde devlet taht kavgası sebebiyle zaten siyasi olarak bölünmüş ve zayıflamaya başlamış. Pizarro bu çatışmalardan haberdarmış.

Cajamarca Çıkarması ve Athaulpa’nın Esir Edilmesi

Kasım 1532’de yaklaşık 180 asker ve 30 at ile Cajamarca’ya ulaşan Pizarro, Kral Atahulpa’ya görüşme isteğini bildirmiş. İspanyollar, Peru’ya varmadan daha önce, kuzeyde, yerliler üzerinde topların ve atların etkisini çoktan tecrübe etmişti. Buraya geldiklerinde, geçmişten gelen tecrübeleri sayesinde kurdukları pusu ile Athaulpa’yı esir almışlar.

Esir alınan Athaulpa, kefaret olarak esir tutulduğu odayı dolduracak kadar altın ve bunun iki katı kadar gümüş teklif edip sonraki aylarda kefaretini ödemiş. Fakat hazinenin teslimi sonrası, Athaulpa kız kardeşinden çocuk sahibi olmak ve kardeşini öldürtmek gibi hristiyan inanışına göre belirlenen suçlamalarla idama mahkum edilerek 26 Temmuz 1533 tarihinde öldürülmüş.

İnkaların İç Mücadelesi ve İspanyol Politikaları

Huayna Cupac’ın bir başka oğlu Chalcu Chimac’ı sarayında tutan Pizarro, Huayna Cupac’ın kızı Ines Huaylas’ı da eş olarak almış. Avrupa’dan gelen destekle ilerleyen süreçte Cusco’ya giren Pizarro’nun ordusu, takip eden dönemde 1540 yılına kadar bütün ünlü İnka şehirlerini ele geçirerek yeni şehirler kurmaya başlamış. Bu süreç içerisinde, 1535 yılında alınan Lima şehri, İspanyol yönetiminin başkenti yapılmış.

Bu dönemde, Pizarro’nun tahta getirdiği Manco İnka(Huayna Cupac’ın oğullarından bir diğeri) ve askerlerinin İspanyollarla birlikte direnişçilere karşı savaştığını da unutmayalım. Yani bir nevi hırsız içeriden olunca kapı kilit tutmamış diyebiliriz.

Her ne kadar daha sonra Manco İnka da, İspanyollara karşı savaşıp Cusco’yu geri almaya çalışsa da epey geç kalmış. Çünkü bu sefer de, Huayna Cupac’ın diğer bir oğlu, dolayısıyla Manco İnka’nın da kardeşi olan Paullu İnka liderliğindeki başka yerli birliklerin, İspanyolları desteklemesiyle bu hayal de suya düşmüş.

İspanyollarla iş birliğinin neticesinde iyi bir encomienda* kazanan Paulu İnca, 1543 yılında hristiyan olarak Cristobal adını alıp 1549 yılında eceliyle ölmüş. 1544 yılında öldürülen Manco Inca’nın yerine geçen oğlu Sayri Tupac’ın da direniş çabaları zayıf kalmasıyla artık İspanyollar baskın güce dönüşmüş.

Pizarro’nun Sonu

Madalyonun diğer tarafında ise, bu hayal edilemez başarılar, zenginliğin paylaşımı sorunlarını yanında getirmiş. Diego de Almagro 1538 yılında idam edilirken Pizarro da 1541 yılında, Almagro’nun oğlunun liderliğini yaptığı bir suikast ile öldürülmüş.

Anladığınız üzere İnkalar içindeki siyasi kaos, ve her dönem bir kısmının İspanyollarla iş birliği yapması, İnkalar adına hezimeti kaçınılmaz kılmış. Avrupalıların ekonomik vaatleri ve siyasi boşluğu ustaca kullanmaları küçücük bir birliğim milyonlarca nüfusu olan bir imparatorluğu kısa sürede yıkmasına yetmiş ve çok kısa sürede İspanya’nın en zengin kolonilerinden birine dönüşen Peru’nun kaderini sonsuza kadar değiştirmiş.

Nispeten farklı bir çerçeveden, bu olayın da incelendiği “Tüfek, Mikrop ve Çelik” kitabında ise yazar Jared Diamond;

Pizarro tesadüfen okuma yazma bilmeyen biriydi ama okuma yazma geleneğine sahip bir ülkenin insanıydı.

diyerek İnkaların çöküşüne değişik bir bakış açısı sunmuş ve aynı zamanda bize Pizarro’nun okuma yazma bilmediği bilgisini fısıldamış.

Sonuç olarak süreç, İnkalar adına, adeta Hacı Bektaş-ı Veli’nin “Bir olalım, iri olalım, diri olalım.” lafına tepki olarak ilerlemiş. Hal böyle olunca da, coğrafyadaki insanların kaderine, anadil olarak İspanyolca düşmüş.

*Encomienda : Peru’da encomienda, 1532 yılında İnka İmparatorluğu’nun İspanyollar tarafından fethini başlatan Francisco Pizarro’nun önderliğinde yürütülen seferdeki askerlere sunulan bir ödüldü. Yeni Dünya’nın sömürgeleştirilmeye başlandığı ilk dönemde toprağın ekonomik değeri çok azdı. Bir kişiye “encomienda verilmesi”, encomienda sahibine, yani encomenderoya, yerli halktan vergi toplama hakkı veriyordu.

Yine Neredesin Instagram Hesabı

Biletlemesini yaptığımız, Peru seyahatimiz tamamlandığında, kuşkusuz buraya üç beş adet link bırakacağım, fakat şimdi bu seyahati neden planladığımızla başlayacağız.

Tuğçe ile tanıştığımız ilk zamanlardan beri bir hayal unsuru olan Machu Picchu ziyaretini merkeze aldığımızda, bu geziyi daha da unutulmaz bir seviyeye çıkaracak 2 seçeneğimiz vardı. Bunlardan birisi Inca Trail, diğeri ise Salkantay Trek olmak üzere, finalde Machu Picchu’ya ulaşacağımız 2 ayrı yürüyüş rotasıydı.

Her ikisi arasındaki farkı umuyorum ki bir ara başka bir yazıda anlatacağım.

Inca Trail Nedir?

Inca Trail, tamamı Peru sınırları içinde yer alan, finalde Güneş Kapısı üzerinden, dünyanın ayakta kalan 7 harikasından biri sayılan Machu Picchu’ya vardığınız, ve Inkaların hac yolu olduğu düşünülen, klasik rotası 4 gün süren, 45 km uzunluğunda bir yürüyüş rotası. Bu rotayı özel kılan şeylerden biri, yüzlerce yıl önce bu yolculuğu yapan İnkalarla, onların inşa ettiği taş yolları ve kalıntıları takip ederek, And Dağları'nın etkileyici manzaraları arasından, onlarla tamamiyle aynı güzergahı kullanarak ilerliyor olmanız.

Inca trail rotası, günde 500 kişinin kullanımına açık ve bunlardan sadece 200 tanesi turist. Yani ben buralara kadar gelmişken şu dağlardan bir gideyim de Machu Picchu’ya varayım, ölmüşlerin canına bir fatiha okuyayım diyenlere, başlangıç noktasında evrakların kontrol edildiği aşamada “Hop Hemşerim” denilmekteymiş. İspanyolca diyalog tam bu olmasa da, benzer bir iletişimin içinde kalacağınız kesin.

Bu izni nasıl alacağız diye soruyorsanız, yazının ilerleyen aşamalarında cevabını bulacaksınız.

Inca Trail’a Ne Zaman Gidilir?

Otoriteler en iyi sezonun, kuru dönem olan Mayıs ve Ekim arasında olduğunu söylese de, yağmur çamur bana koymaz diyenler diğer tarihlere de esneyebilir. Ancak Şubat ayında parkur tamamiyle kapalı oluyormuş. Bu arada kuru dönemde yağmur yağmayacağını düşünmek hata olur. Dolayısıyla kuru mevsimde gitseniz bile, Machu Picchu’nun sizi bulutlar altında karşılama ihtimali hep var.

Inca Trail Kaç Gün Sürüyor?

Klasik Inca Trail rotası, Kutsal Vadi’ye, Piscacucho (KM 82)’dan giriş yaptığınız gün ile birlikte 3 gün 3 gece sürüyor ve 4. gün Machu Picchu’ya Güneş Kapısı’ndan giriş yapılıyor. Bu 4 günlük yürüyüş boyunca, yüksekliği 2400 ile 4250 metre arasında değişen, inişli çıkışlı ve gün içinde mevsim değiştirmenize sebep olan bir patikalar zinciri takip ediliyor.

Geceleri çadır dışında konaklama seçeneği mevcut değil, çünkü daha önce de bahsettiğimiz üzere son derece izole ve geçişin sınırlandırıldığı bir bölgede yapılan seyahat, alışık olduğumuz konforlu hayatımızın dışında kalıyor.

Orijinal 4 günlük rotanın yanında, zaman konusundaki esnekliğinize göre farklı süreler için düzenlenen rotasyonlar da söz konusu. Sırasıyla;

2 günlük rota; fiziksel anlamda çok daha kolay olduğu aşikar, keza 1 gün yürüyüp 2. gün Machu Picchu’ya giriyorsunuz.

5 günlük rota; klasik 4 günlük rota gibi ancak günlük yürüyüş mesafeleri daha kısa. Machu Picchu’yu Güneş Kapısı’ndan görüp Aguast Calientes’e geri dönüp otelde kalıyorsunuz. Ertesi gün gelip Machu Picchu’yu ziyaret ediyorsunuz.

Inca Trail için Nasıl İzin Alınıyor?

Inca Trail’i rehbersiz yapma şansınız ne yazık ki yok ve bu sınırlı macera, bizim olduğu gibi, dünyanın dört bir yanından gezginlerin iştahını kabartıyor. Dolayısıyla 6 ay önceden rezervasyon yapılması önerilse de, biz 5 ay önceden bilet bulabildik. Ancak asıl istediğimiz tarih dolu olduğundan, seyahate ilk planımızdan 1 gün sonra başlayabileceğiz. Dolayısıyla ne kadar erken rezervasyon yaptırırsanız o kadar iyi. Bu arada, yaptığımız araştırmalarda, her sene Ekim ayında bir sonraki senenin izinleri satışa çıktığını öğrendik.

Rezervasyonu mecburen akredite bir turizm acentası üzerinden yaptırmak zorundasınız. Dolayısıyla süreç, bölgede bu işi yapan bir acenta ile temas kurarak başlıyor. Bizim için de süreç tripadvisor ve google yorumlar başta olmak üzere bir sürü firmanın yorumlarını okuyarak başladı. Genelde böyle hazırlıklarda ben yorumları en yeniden en eskiye doğru okumayı tercih ediyorum. Sonra da en kötü yorumları okuyorum. Tabi binlerce kişiye hizmet veren firmalarda kötü yorumların da olması kaçınılmaz. Firmalar arasında insanların önem verdiği şeylerden biri de yük taşıyan hamalların ne koşullarda çalıştığı. Yani firmaların tamamı hamallarına çok iyi koşullar sağladıkları konusunda ısrarcı, keza bu konudaki bir handikap vicdan muhasebesi yapan müşterilerin şirketleri seçmemesi anlamına gelmekte.

Kafadaki pek çok soru işaretini gidermenin en iyi yolu ise daha önce burada bulunan ve tercihen bu firmalardan aldıkları hizmetleri tecrübe eden insanların direkt fikirlerini alabilmek. Biz de, dünyanın her yerine seyahat planlarken ilk başvurduğumuz, bu konularda oldukça yetkili bir abi olan, yakın arkadaşımız Can’ı bu sorularımızla rehin aldık. Salkantay Trek yapan bir arkadaşının önerisi ile Machu Picchu Reservation isimli bir firma bulduk ve yazışmalara başladık.

Sorularımıza cevap aldıktan sonra, firmanın yönlendirmeleriyle birlikte web sitelerinden rezervasyon yaptırarak, kişi başı 200 dolar depozitomuzu ödedik-buna uyku tulumu ve baton kiralama bedeli ve ayrıca Machu Picchu içinde bulunan Huayna Picchu ziyareti dahil değil-. Kendileri her ne kadar 24 saat olacağını iddia etseler de, 48 saat içinde, adımıza düzenlenmiş Inca Trail ve Machu Picchu giriş biletlerimizi ve de Machu Picchu dönüşü, Aguas Calientes - Ollantaytambo tren biletlerimizi gönderdiler. Rezervasyonun iptali durumunda depozito bedelini iade etmeyecekleri konusunda bizi uyarıp, adımıza düzenlenen biletleri kullanabileceğimizi de belirttiler.

Buradaki önemli hususlardan biri de biletleriniz pasaport numaranıza göre düzenleniyor olması. Şayet aradaki sürede, pasaportunuzu değiştirseniz bile eski pasaportunuzu yanınızda götürmenizi istiyorlar.

İnca Trail için Yanınızda Neler Olmalı?

Yukarıda 500 kişiden sadece 200’ü turist demiştik. Diğer 300 kişi ise, turistlere hizmet veren rehber ve diğer görevlilerden oluşuyor. Yani sizin eşyalarınızın bir kısmı bu görevliler tarafından taşınırken, her akşam vardığınız farklı noktalardaki kamp alanında çadırınız kurulmuş ve yemeğiniz hazırlanmış oluyor.

Firmalar arasında küçük değişiklikler olsa da bizim öğrendiğimiz kadarıyla genelde 7 kiloya kadar eşyalarınız (uyku tulumu dahil) bu görevliler tarafından taşınıyor. Fakat görevlilere teslim ettiğiniz eşyalarınıza ancak akşamları kamp alanında ulaşabiliyorsunuz. Dolayısıyla gün içinde sizin sırt çantanızda olacak eşyaları ne kadar hafif tutarsanız, hayata o kadar fazla bağlanacaksınız. Sırt çantanızda sürekli değişen iklim koşullarına göre takviye kıyafet bulundurmak çok faydalı görünüyor.

Araştırmalarımız neticesinde yapmış olduğumuz hazırlıklar ve tamamladığımız ekipmanlarımızı aşağıda kendimizce yaptığımız gruplama ile listeleyeceğim. Yürüyüş sonrası yanımıza şunu boşuna almışız ya da keşke şunu da alsaydık dediğimiz bir şey olursa bu kısımda da güncelleme yapacağım. Tüm ekipmanlar için genel kural, her birinin mümkün olduğunca hafif olması.

1)Kıyafetler ve aksesuarlar

-Hiking için bilek destekli ve su geçirmez bot. Bu en önemli kısım olabilir. Botun muhakkak önceden giyilerek eskitilmesi öneriliyor. Yeni ayakkabı yeni sürpriz demek, bu rotada da kimse sürprizlerle karşılaşmak istemez diye düşünüyoruz.

-İç, orta ve en dış katman olarak, terlediğimizde çıkarıp üşüdükçe giyebileceğimiz dizaynda üst gövde için her birinden 1 parça olmak üzere kıyafet.

-Rahat ve mümkünse şorta dönüşebilen bir pantolon. Sıcaklık farkı sebebiyle şort pantolon değişimi bazen sancılı olabilir.

-Önceden denenmiş, rahat ettiğiniz ve mümkünse trekking için uygun 4 çift çorap (biz her gün 1 çift olarak değerlendirdik)

-Şapka

-Yürüyüş Batonu

-Güneş Gözlüğü

2)Sırt çantamızda taşıyacaklarımız

-Sıcaklık değişimi sebebiyle bere

-Powerbank

-Penepin ve basit ilk yardım malzemeleri (böcek sokmalarına karşı, seyahatlerimizin çoğunda yanımızda Penepin taşımak Tuğçe’nin hayatıma kattığı bir alışkanlık, yatırım tavsiyesi değildir.)

-Böcek Kovucu

-İçme suyu ve su sterilizasyon tabletleri

-Islak mendil ve el sabunu

-Tuvalet Kağıdı

-Kamera/Cep Telefonu(bağlantı olmayacağı için telefon kamera dışında bir işe yaramayacak)

-Pasaport (Su geçirmez paket içinde)

-Nakit Para (Su geçirmez paket içinde)

-Bir miktar cep sobası

-Tüm bunları alabilecek kapasitede ama 25 litreyi geçmeyen ve bel destekli trekkinge uygun sırt çantası.

-Tur firması tarafından sağlanacağı söylense de bir kaç yüksek kalorili paketli gıda.

-Diş fırçası ve diş macunu

-Tek kullanımlık klozet kapağı örtüsü

-Mikrofiber küçük havlu

3)Tur firmasına teslim edeceğimiz ve sadece akşamları ulaşabileceğimiz malzemeler.

-Uyku tulumu

-Mat ve yastık

-Kamp alanında kullanmak için birer çift rahat ayakkabı

-Rutin kullanmamız gereken ilaç ve takviyeler

-Yedek kamera bataryası ve powerbank

-Yedek tshirt, iç çamaşırı ve çorap

-Günlük duş yerine kullanabileceğimiz ıslak mendiller (yürüyüş boyunca duş yok)

-Kamp alanında kullanmak için kafa lambası

-Bir miktar cep sobası

-Golf topu

Inka Trail için Ne Kadar Ödeyeceğiz?

Yine araştırmalarımız neticesinde farklı firmaların Inca Trail izinleri ve bu rota boyunca sağladıkları hizmetler için kişi başı 600 ile 1200 dolar arasında fiyatlar talep ettiğini farkettik. Aradaki fark ise bazı firmaların çok iyi ürünler kullandığını iddia etmesinden kaynaklanıyor. Bu iyi ürünler yemek kalitesinden, kalacağınız çadırın markasına, portatif tuvaleti kaç kişinin kullanacağından, görevlilerin taşıyacağı ağırlığın üst sınırına kadar geniş bir yelpazeye yayılmış durumda.

Daha önce yaptığımız başka seyahatlerde bu tip fiyat farklarının genelde aynı hizmet için talep edildiğini farkettiğimiz için, turu biz kişi başı 700 dolara satın aldık.

Standart tur ücretine ek olarak kişi başı;

-15 dolar yürüyüş batonu kirası

-15 dolar uyku tulumu kirası

-60 dolar Huayna Picchu girişi

olmak üzere toplam 1580 dolar tutan masrafın 580 dolarını rezervasyon esnasında yüzde 4 oranında komisyonla birlikte kredi kartımızla ödedik. Kalan 1000 doları ise tur başlamadan önceki son gün ofiste nakit ödeyeceğiz. Turun 3. gecesinde, hamallar ve aşçılar için bir bahşiş seremonisi düzenlendiğini okuduk. Rehberlerin bahşiş beklentisi ise son günde vücut bulmaktaymış. Dolayısıyla bu ücrete, bahşişler de dahil değil.

Ayrıca dönüş treninde vagon için upgrade isterseniz bunu da kişi başı 40 dolar ücretle gerçekleştiriyorlar, ancak buna gerek duymadık.

Tabi hem dönüş tren biletini hem Huayna Picchu biletini kendiniz daha ucuza alabilirsiniz ancak Inca Trail tur paketlerine zaten dahil olduğu için ek uğraşa gerek duymadık. Dolayısıyla Inca Trail yerine başka bir yol ile Machu Picchu’yu kendiniz ziyaret ederseniz bu masraflar azalacaktır. Yine de Macha Picchu ziyareti için alacağınız tüm hizmetlerin (otobüs bileti, tren bileti vs…) Peru ortalamasının üzerinde pahalı olduğu bir gerçek.

Inka Trail Parkuru Zor Mu?

İşin fiziksel yeterlilik kısmı kuşkusuz en büyük soru işareti olarak bizim de kafamızı kurcalamaya devam ediyor.

Tuğçe’nin Mayıs’da başlayan spor salonu macerası benim de gemide boğazımı tutup yürüyüş seanslarımı arttırmam için iyi bir dinamik oldu.

Haziran ayında eve geldiğimde ise Tuğçe’nin antrenörü, sayın hocamız Neslişah Solmaz sayesinde ciddi bir efor kazandık ve ben temmuz ortasında tekrar geminin yolunu tuttum ve dolayısıyla Tuğçe ile antreman konusunda yollarımız ayrıldı. Son 2 ayda ben ağırlık yeleği ile yürüyüşlerimi arttırdım, ek olarak son 1 ayda da neredeyse her gün yine ağrılık yeleği ile minimum yarım saat merdiven çıkıp inmeye başladım. Tuğçe ise bu süreçte spor salonundaki antremanlarına, akşamları sitenin bahçesinde yaptığı yürüyüşleri ekledi. Inca trail tecrübesi olan birini bulamadığımız için birinci ağızdan bilgi alamadık ancak umuyorum ki bu fiziksel hazırlık aşamasını biz çok ciddiye almışızdır. Yine de bu vesile ile uzun süredir sinsi bir şekilde benle yaşayan sağ dizimdeki ağrıdan kurtulmaya başladığımı farketmem oldukça iyi oldu.

Özellikle spor yaparken beslenme konusuna iki kere dikkat etmek gerektiği için, yakın arkadaşımız olan, diyetisyenimiz sevgili Aslı Sarcan'ın da sık sık başını ağrıtmayı unutmadık. Kendisinin mükemmel rehberliği ile birlikte doğru spor- doğru beslenme kombinasyonu sayesinde çok kısa sürede iddialı yağ kayıpları yaşayarak kas oranımızı oldukça arttırdık.

Burada şu kadar kilo verdik bunu yedik şunu yemedik yazmanın doğru olmadığını düşündüğümüz için, rehberlerimizin iletişim bilgilerini “benzer talepleri olan arkadaşlarımızın dikkatine” diyerek isimlerinin altındaki linklere bırakıyorum.

İnsanların en çok şikayet ettikleri şey ise yürüyüşün oldukça yüksek rakımda gerçekleşmesi. Her ne kadar Machu Picchu yaklaşık 2430 metre yüksekliğe kurulmuş olsa da, özellikle Dead Woman Pass denilen geçitte 4215 metreye kadar çıkılıyor. Bu da düşük oksijen oranına alışık olmayan vücut için başta baş ağrısı ve mide bulantısı olmak üzere çeşitli yan etkiler getiriyormuş. Bu sebeple yolculuğa başlamadan en az 2 gün öncesinde 3400 metre rakımlı Cusco’ya gelip, coğrafyaya aklimatize olma gereğinden bahsediliyor. Biz de planımızı tavsiyelere uygun şekilde yaparak, Cusco’ya yürüyüşümüzün başlangıcından 4 gün öncesinde varacağız.

Yukarıdaki bilgiler ışığında, bizi en çok zorlayacak olan koşulun yükseklik olacağını tahmin ettiğimizden, ikimiz de işe yarayıp yaramayacağından emin olamasak da, “high altitude mask” denilen ve antreman esnasında nefes almanızı zorlaştırarak ciğer kapasitenizi arttırmayı hedefleyen bir ekipman kullandık.

Yürüyüş bittiğinde konunun fiziksel yeterlilik kısmıyla alakalı, buraya bir güncelleme bırakacağım.

Yine Neredesin Instagram Hesabı